SATURDAY 23 FEBRUARY 2019

Archivos por Etiqueta: Victoria Portas

Os buitres voan sobre a Seguridade Social

Por Victoria Portas
Relacións Laborais e Experta en Seguridade Social. Comisión Legal COESPE/Modepen


Que si a Seguridade Social non é sostible, que si as pensións non se  poden subir por IPC, que si cada vez somos máis e máis maiores, que si non aportamos o necesario para cubrir todas as prestacións,… Pero si a Seguridade Social está tan mal e ingresa tan pouco, cómo a banca está como buitre no deserto esperando a súa recompensa, cómo a patronal apoia medidas, que teóricamente non lles inflúe?

 

Si alguén ten un gran interés de que nos creamos que o Sistema ten unha débeda, esa é a BANCA, ela sí que ten un gran interés no xogo, poderíamos decir que ten en xogo 123.584 millóns de euros en cotizacións sociais de traballadores e empresas que se ingresarán na Seguridade Social no exercicio 2019. Ese é o tesouro o que non queren renunciar e utilizarán toda a influencia política precisa para conseguir a súa meta.

Na Comisión Europea liderada pola dereita europea están levando a cabo o Regulamento do Producto Paneuropeo de Pensións, e en España  intentando impulsar dende dentro da mesa do Pacto de Toledo os famosos EPSV vascos ( dos que vos contarei outro día) e/ou os que todos coñecemos  como planes de pensións de empresa, (acordos empresariais ou sectoriais entre empresas e traballadores).

Os pláns de pensións de empresa, non son máis que un desconto na súa nómina mensual que se acumula nunha bolsa de aforro individual que pertenece a cada traballador. É decir, cuantías que a empresa restará do salario dos traballadores, xa enormemente mermado por culpa da Reforma Laboral do 2012,a cal non se poden negar pois será marcada según negociación colectiva e  introducirá en un Plan de Pensións  xestionado por unha entidade financeira que non ofrece  ningún tipo de garantía ao traballador/aforrador pero polo cal as empresas normalmente reciben a cambio algún tipo de bonificación fiscal, e moito mellor  canto máis aposten por plans privados de renda variable.

Incluso dase a paradoxa, de que a quebra de ditos productos produce a pérda total do aportado por parte do traballador  e pola contra o lucro, sin escrúpulo, de empresarios e banqueiros, como sucedeu co caso Maxwell, que en 1995 roubou 400 millóns de libras dos fondos de pensións financiados polas empresas das que era dono, é decir unha bancarrota empresarial lucrativa.

Casos que se ocultan pois non se quere dar unha solución ao sistema que non sexa a de beneficiar ao capitalismo, aos plans de pensións privados  en contra do sistema máis seguro que é o da Seguridade Social pública donde o Estado é garante de ditas prestacións.

Señores políticos, as pensións non son unha deuda, e por elo non xeneran intereses, non xeneran déficit, nin hai que devolvérlla a ninguén. As pensións e as prestacións nun Estado de Benestar Social son un DEREITO, e como tal Estado Social e democrático non vamos a faltar nunca ao art 25.1 da declaración universal de dereitos humáns  de (1948): “ Toda persoa ten dereito a un nivel de vida adecuado, ten así mesmo dereito aos seguros en caso de desemprego, enfermidade, invalidez, viudez, vellez u outros casos de pérdida dos seus medios de subsistencia por circunstancias independentes a súa vontade “.

Recorden, que coas súas propias normas de xogo, vostedes o 27/09/2011, con nocturnidade e alevosía reformaron o que era irreformable, o artígo 135 da Constitución Española, onde priorizan vostedes a DÉBEDA a  cidadanía, pois ben, si as pensións son unha débeda están incumplindo o seu propio 135.3. “Los criterios para satisfacer su pago, gozara de prioridad absoluta “y estos criterios no podrán ser objeto de enmiendas o modificación…

Esta clase traballadora está orgullosa de seguir aportando cotizacions ao sistema de Seguridade Social como ente solidario, interxeneracional e público, que debe ser apoiado polos PXE en casos de necesidade e onde dunha vez por todas, o artígo que debe ser novamente redactado é o  artígo 50CE onde diga:

“Os poderes públicos garantizarán, mediante pensións públicas adecuadas e actualizadas anualmente como mínimo, conforme ao incremento do coste da vida, a suficiencia económica aos ciudadáns durante a terceira idade. Asimesmo, e con independencia das obligas familiares, promoverán o seu benestar mediante un sistema público de servicios sociais que atenderán os seus problemas específicos de saude, vivenda , cultura e ocio”.

AGORA SOMOS A CIDADANÍA OS QUE DECIDIMOS QUE FUTURO QUEREMOS, DEREITOS SOCIAIS OU PÉRDA DOS MESMOS.

A importancia do subsidio para maiores de 52 anos

Victoria Portas
Portavoz de COESPE

É preciso dar un impulso para que a cobertura na protección por desemprego aumente no curto prazo que permita aos desempregados deste país saír dos altos niveis de pobreza e exclusión social.

Na actualidade, máis do 42% dos desempregados non teñen ningún tipo de subsidio ou subsidio cando están desempregados, esta situación afecta aos mozos que entraron no mercado de traballo por man de precariedade e que recibiron prestacións como o PAE e o Prepara, agora substituído pola SED logo da resolución do Tribunal Constitucional que atribuíu a xestión das axudas ás comunidades autónomas.

Pero, sen esquecer aos mozos e mozas, é imprescindible aprobar a recuperación do subsidio de desemprego para persoas maiores de 52 anos. O chamado “estado de benestar” non pode permitirse deixar atrás un sector da poboación cuxo acceso ao mercado laboral é cada vez máis complicado. A restitución das condicións desta subvención foi un requisito permanente de sindicatos e asociacións en defensa dos xubilados e desempregados, como COESPE ou a Asociación de Vítimas do Paro, xa que afecta a un dos grupos sociais máis afectados pola crise, con maior risco de afundir as súas condicións de vida.

As medidas antisociais levadas a cabo polo goberno do Partido Popular, fixeron subir a subvención a 55 anos. Ademais, ao derrogar as reformas regresivas de 2012 e 2013, logrou unha falta de ingresos para estas persoas, a incapacidade de volver ao emprego, a caída drástica dos dereitos de pensión e, polo tanto, definitivamente as súas condicións de vida.

A través do Real Decreto 5/2013 do 15 de marzo de 2013, o Partido Popular reforzou as condicións de acceso a este tipo de prestacións e, aínda que o TSC 61/2018 declarou nulo o requisito de probar o límite dos ingresos da unidade familiar, é necesario recordemos que o fallo non tivo efectos retroactivos sobre os ficheiros procesados ​​de forma firme antes da publicación do mesmo, producindo así un agravio comparativo entre persoas con condicións iguais. Este feito foi bo nun tema de xénero, pero non o suficiente.

 

Dereito a unha pensión digna

É importante a extensión dos beneficiarios e a ampliación da duración da prestación económica, pero tamén o é a mellora dos dereitos de pensión para os que teñen que beneficiarse da subvención para persoas maiores de 52 anos.

Hai unha necesidade real e apremiante de manter os beneficios dos desempregados máis desfavorecidos e, sobre todo, impedir que sexan condenados a pensións mínimas durante o resto das súas vidas.

Para todos e todas as que construídes este movemento

Por Victoria Portas

Neste mes de setembro a Coordinadora Estatal en Defensa das pensións públicas cumpría 3 anos. Si naquel xardín de Madrid me houberan dito que chegaríamos aquí, non mo creería.

Sí, leeron ben, a Coordinadora creouse nun xardín de Madrid , pola mañá acudimos todas a presentación dunha plataforma madrileña e alí xa todas as agrupacións participantes, soamente 8 plataformas e persoas a título individual comezamos a tecer a organización que hoxe temos no xardín.

Nese intre creámonos cunha Taboa reivindicativa de loitas, pois tíñamos claro que o que todas e todos buscábamos era a defensa dun sistema de Seguridade Social totalmente abandonado polos sindicatos mayoritarios e a liberdade de despilfarro dos gobernos de turno, pero sen creer que chegaríamos a estorbar tanto os poderes e cúpulas de este país.

Éste non é un grupo de velliños e velliñas que non teñen outra cousa que sair a rúa, non!, e de velliños nada!!, teñen unha enerxía envidiable, cunha perspectiva do que sucede máis clara que calquer outra xeración, saben o que lles costou ter o que temos, e mellor que ninguén saben o que pode suceder si deixamos que no lo rouben.

Cantas cousas levo aprendido deles, sínto que a falta dos meus , que tanto voto de menos os teño a todos e todas elas para animarme a seguir e loitar polo que considero que é xusto, de aquí naceron lazos de amizade, respeito e cariño, e aínda que o camiño pareza curto o que xa logramos é moito.

Creo nesta organización, que non aparenta paridade e non busca a igualdade porque flue de forma natural, porque creo na xente que loita o meu lado, non quero nomear a ninguén pois sei que deixaría a moitas e moitos atrás,  creo no seu fin, creo que somos o axente social único  que defende a Seguridade Social como piar fundamental da clase traballadora, ésta organización debe resistir no tempo, porque moita moitísima xente cree en nós, moita moitísima xente espera de nós o que se lle prohibiu por outros, o dereito a vivir dignamente.

A sabendas que estamos nunha loita de intereses creados, onde o noso enemigo non dubidará nunca incluso a insultarnos, a calumniarnos, a conspirar… para rompernos dende dentro e dende fora, eso tenos que facer moito mais fortes porqué eso significa que nos teñen respeito, que nos temen porque saben que ésta loita a podemos gañar.

A todas e todos que estades a poñer o voso graniño de millo neste proxecto, GRAZAS por estar a darnos a clase maxistral da nosa vida.

Si os libros de historia neste país fosen xustos, vós sairedes neles……FORZA E LONGO CAMIÑO NA VIDA

 

 “Gobierne quien Gobierne las pensiones se defienden”.

Este sitio web utiliza cookies para que usted tenga la mejor experiencia de usuario. Si continúa navegando está dando su consentimiento para la aceptación de las mencionadas cookies y la aceptación de nuestra política de cookies, pinche el enlace para mayor información.plugin cookies

ACEPTAR
Aviso de cookies