SATURDAY 23 FEBRUARY 2019

Archivos por Etiqueta: PP

Basta xa de propaganda eleitoral, e póñanse a traballar polo ben do noso futuro

Por Victoria Portas
Relacións Laborais
Experta en Seguridade Social


O presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, ten unha memoria selectiva, oxalá algunhas puideramos ter a mesma memoria para esquencer certas cousas.

Recordémoslle que O Estatuto de Autonomía de Galicia data de 06 de abril de 1981, e que no seu título segundo xa sempre se reflexou “ Art 36: A Comunidade Autónoma galega poderá solicitar do Estado a transferencia ou delegación de competencias non asumidas neste Estatuto.

O PP estivo ao fronte da Xunta de Galiza ininterrumpidamente entre 1990 e 2005 e novamente volve a mesma con maioría absoluta en 2009 con Alberto Núñez Feijóo. Polo que o PP o fronte da Xunta de Galiza coincidiu co PP o fronte do Goberno de Madrid, entre 1996 e o 2004 con Aznar como Presidente do Goberno e dende o 2011 ata o 2018 con Mariano Rajoy a cabeza do PP.

E Xa fai máis de dez anos que non se piden tranferencias dende o Parlamento Galego, e éste xoves espertamos coa grata nova de que segundo o Sr. Feijoo Galiza ten “o mesmo dereito” que Cataluña e País Vasco a recibir competencias do Estado, parabéns un pouco de lucidez.

Pero só me cabe a reflexión de si o Señor Feijoo, está a falar  dun desexo seu e do PP Galego tras anos de inactividade e en contra do que apoia o seu partido en Madrid co Sr. Casado o fronte, ou si é unha cuestión de apretar a lexislatura do PSOE no Goberno de Madrid?

Dende aquí , igualmente  aplaudo que o Parlamento Galego levase a cabo dito xiro , pero debemos recordarlles a todos os partidos políticos que  forman parte do arco parlamentario que o único problema galego non son as competencias en materia de tráfico, nin o Corpo de Policía. Si ven é certo que debido as tasas de desemprego en cidades como Vigo ou  Pontevedra non só precisamos o traspaso da AP-9 senón a súa liberación da peaxe, unha das máis caras de todo o territorio español.

No noso país (2017) hai un 22.6% da poboación en risco de pobreza ou exclusión social, estamos a falar de 614.000 persoas entre os que  se atopan maiores, dependentes e menores.

Os galegos e galegas o pago da factura da luz e quecerse,  ponos nun dilema, pois ou comen ou quéntanse,  é posible a transferencia de dita competencia,  transferencia da tarifa eléctrica.

Para os galegos e galegas ter que facer fronte, o copago farmacéutico ou o pago de aqueles medicamentos fora das listas sanitarias son para eles un cargo máis enriba das súas debilitadas contas económicas, pidan transferencia de políticas sanitarias, e fagan fronte o pago dos mesmo que xa teñen a competencia.

E responsabilidade primordial do Goberno da Xunta de Galicia, sacar a mais de 3 millóns de galegos e galegas do limiar da pobreza, ten un Estatuto de Autonomía que yo permite e un pobo que o estamos a desexar.

Déixense de políticas baratas e escaparatismo e póñanse a traballar, os galegos e as galegas precisamos un goberno da Xunta que de verdade comece un estudio serio de demográfica e adecúe as súas políticas  a situación real do país.

O conformista

Daniel Seixo con debuxo de ElKoko


“O comerciante non vende o seu produto ao consumidor, vende o consumidor ao seu produto. Non melhora ou simplifica a súa mercadoría, senón que se degrada e simplifica cliente.”

O xantar espido, William Burroughs

“O velho mundo morre. O novo tarda en aparecer. E nese claroscuro xorden os monstros.”

Antonio Gramsci


Hei de reconhecer certa sorpresa ante a estupefacción xeral polo pacto das Cinco Llagas alcanzado por PP, Vox e Ciudadanos. Sorprendido non tanto pola obviedade do acordo alcanzado polas devanditas formacións tras os resultados do 2 de decembro, senón pola alarma xeral no estado espanhol polo regreso da chaqueta do fascismo, esa que moitos se quitaron tras a morte do caudilho, pero que nunca abandonaron realmente,  que permanecía a recado nun gran armario no que almacenar todas as cousas que parecían rechinar entón para unha nova democracia.

Aínda que non vou entrar neste pequeno artigo de opinión a analizar a conveniencia ou non de tachar a Vox como un partido fascista, nin a discutir a particularidade dunha democracia que se escandaliza ante uns resultados electorais, pero apenas repara na infección que supón para a mesma a resiliencia na súa estrutura de organismos herdeiros da ditadura como son a monarquía, o partido fundado por un dos asasinos de Julián Grimau ou o renovado e remocicado Tribunal de Orde Pública -agora conhecido como Audiencia Nacional- si quero analizar brevemente, o sen sentido dese berro de “Xa están aquí” por parte da esquerda posmoderna. Non senhores, non están aquí, é que nunca se foron.

A presenza do fanático Manuel Gavira na Mesa de o Parlamento andaluz, non supón senón a constatación dun proceso de dereitización da política espanhola que comezou con Felipe González no goberno e que curiosamente entra na súa fase definitiva con outro socialista no mesmo. E é que na esquerda reside gran parte do problema. Pasámonos décadas adorando e reanimando un proceso de transición no que os cambios políticos e sociais foron escasos e vinheron sempre pautados polo ruído de sabres da dereita, un pacto non entre iguais, senón unha vez máis, realizado entre vencedores e vencidos na historia. A transición non mudou tras a ditadura o nome das grandes familias económicas do estado espanhol, nin realizou tampouco cambios básicos  e fundamentais nas estruturas xudiciais, militares e territoriais da ditadura. Entre ruptura e continuísmo, Espanha optou polo continuísmo, rompendo apenas os tabús necesarios para a súa asimilación entre as democracias europeas.

Un pode entender o medo ao retorno da violencia, a inexperiencia constitucionalista da esquerda e mesmo o cansazo dunha parte da poboación que apenas décadas antes fora practicamente erradicada do panorama político espanhol, pero o que me resulta certamente incomprensible a estas alturas, é a insistencia nun modelo errado por parte dunha esquerda que en pleno 2018, caminho xa do 2019, segue insistindo no indigno coqueteo coa monarquía ou na defensa sen concesións da transición.

A esquerda parlamentaria leva hoxe a cabo un gran experimento político, no que a ideoloxía transformadora dixou paso ó consumo ideolóxico individualista como estratexia electoral, nunca política. O votante e as eleccións desprazaron á verdadeira política como eixo central, por tanto a ideoloxía e a proxección de transformación social, deron paso nesta década ao discurso fragmentado e á ampla oferta de produtos de consumo políticos como fin último para os partidos.

Xa non se trata de ofrecer un programa serio e factible, nin do compromiso do militante de base ou a acción política directa no lugar de trabalho ou nas rúas. Hoxe un pode simpatizar cá esquerda sen comprometerse a nada, exercer os seus actos de protesta desde diversas plataformas sociais e elixir entre unha ampla gama de etiquetas ou identidades parciais e individuais cás que fabricarse a súa propia aparencia progresista. Moi afastada por suposto deses carcas fanáticos da dereita que unicamente centran os seus esforzos políticos en afianzar ou melhorar as súas condicións materiais de existencia.

Chegamos ao absurdo da despolitización da política e o mercadeo do anticapitalismo, fixémonos veganos, ecoloxistas e feministas esquecendo a estrutura social común que todos eses movementos combatían, esquecendo ou querendo esquecer o compromiso social e o proxecto revolucionario común tras todos eles. Somos unha xeración que segue sen atreverse a romper co pasado, incapaz de imaxinarse un futuro e que ve como o monstro da chaqueta do fascismo que criamos esquecido comeza a asomar a súa pata fose do armario, volvendo impregnar con iso nosa habitación común con aquel velho cheiro a naftalina e sangue, o sangue daqueles que si deron a vida por combater ao fascismo.

Ante isto, non nos sorprendamos cando na súa saída do armario o fascismo atópese cómodo na habitación, nin cando cataláns, vascos ou galegos apostan por buscar novas alternativas habitacionais ante o regreso do torturador ao domicilio. Non gritemos tampouco alarmados, nin digamos que volveron inesperadamente. O fascismo nunca se terminou de ir do estado espanhol, pero se hoxe regresa de novo ás institucións, é da man dos complexos e as traizóns ao seu propio discurso dunha parte da esquerda que agora grita alarmada ante o claro avance do adversario. Unicamente desde a unidade e a oposición a un sistema predador como o modelo de capitalismo da Unión Europea, pode a esquerda espanhola frear ao fascismo crecente no seu estado. Non pode existir durante moito tempo algo así como unha neutralidade ante o sistema e unha actitude agresiva ante as súas consecuencias máis deleznables. Vox, Ciudadanos ou Eduardo Inda, son simplemente apéndices necesarios para a propagación do virus, a única solución factible reside no tratamento contra o mesmo e non contra os seus síntomas.


O Parlamento aproba por unanimidade a iniciativa de En Marea para establecer unha política retributiva máis transparente dos cargos públicos

O Parlamento de Galicia aprobou por unanimidade a proposición de Lei presentada pola vicevoceira de En Marea, Carmen Santos, na que se insta á Xunta a realizar un estudo no que se analice o actual esquema retributivo dos responsables públicos galegos e realizar unha proposta que amose un compromiso real para establecer unha política retributiva máis transparente e coherente co fin de reducir o gasto total en soldos públicos.

Na súa intervención, Carmen Santos defendeu que a crise económica e as súas nefastas consecuencias foi sentida como unha estafa por grande parte da cidadanía e que veu xerada por diferentes motivos. “Uns dos máis relevantes, que ocasionou grande indignación a milleiros de cidadáns e cidadás, é que mentres os executivos no goberno aplicaban duros recortes sociais e laborais ao conxunto da cidadanía rebaixando as súas condicións de vida, este modus operandi aplicado sen compaixón á maioría social non era equivalente na súa aplicación aos altos cargos e directivos en todos os eidos, nin eran equivalentes na súa aplicación para tender á redución do gasto público, aos salarios e privilexios de innumerables cargos políticos e cargos públicos” declarou Santos.

Tal e como explicou a vicevoceira de En Marea, “certos partidos e executivos, intentan xustificar e defender estas políticas para non aplicar novas formas de limitación salarial con carácter exemplificante, ademais de para reducir o gasto público, dicindo que non se arranxa nada con estas medidas, que non se poden ter políticos low cost, que non supón un aforro orzamentario significativo ou que son medidas populistas”. Pese a isto. lembrou como Alberto Núñez Feijóo baseou a súa campaña electoral do 2009 na denuncia do despilfarro en supostos coches de luxo e en soldos de conselleiros e
de cargos de “chiringuitos” do bipartito. “Unha agresiva campaña que tivo impacto nos medios e coa que conseguiu chegar á Presidencia da Xunta” afirmou. Nove anos despois, e xa afianzado como presidente con tres gobernos consecutivos de maioría absoluta, aquelas denuncias de despilfarro parece que non existiron, e o Partido Popular de Galicia acusa a quen denuncia estas prácticas de maneira reiterada de “populistas”.

Así, como subliñou Carmen Santos a día de hoxe o presidente galego defende os soldos astronómicos para cargos e entidades que moitos cidadás e cidadáns poden percibir como chiringuitos, como é o caso do Suplusa, da Deputación de Lugo. “Para o goberno da Xunta e o seu presidente, a crise rematou ou non, según a súa conveniencia política, ou de intereses que nada teñen que ver cos dos cidadáns que ten que gobernar” lamentou. “Feijóo apoiou que o seu partido aprobara para o ex socialista, e deputado non adscrito en Lugo, Manuel Martínez, un salario superior aos 71.000 euros, case o mesmo que cobra el mesmo como Presidente da Xunta, que cobra 72.000 euros de salario on argumentos esperpénticos, unha decisión na que deron marcha atrás a semana pasada despois de que En Marea incluíse no pleno esta iniciativa” destacou Carmen Santos.

“O que observamos son escusas para colocar a unha clientela política e pagala cos cartos de todos e todas. Este tipo de prácticas, que agochan accións escurantistas e clientelares, teñen o noso total rexeitamento porque ademais de non ser éticas, e en certos casos dubidosamente legais, son infames xa que se sufragan cos cartos de todos e de todas” asegurou Carmen Santos.

A vicevoceira de En Marea no Parlamento incidiu no rexeitamento radical do seu grupo contra este modelo de goberno e por este motivo presentou esta iniciativa no Parlamento que finalmente logrou o apoio unánime de toda a Cámara galega.

O vicevoceiro de En Marea acude ao TSXG ante a continua vulneración dos seus dereitos como deputado por parte da Xunta de Galicia

O vicevoceiro de En Marea, Antón Sánchez, ven de presentar un recurso contencioso administrativo ante o Tribunal Superior de Xustiza de Galicia para a protección dos seus dereitos coma deputado do Parlamento de Galicia ante a reiterada negativa por parte da Xunta de Galicia de entregar a documentación solicitada sobre o proceso de fusión das caixas galegas. O pasado 20 de setembro, Sánchez rexistrou por última vez un escrito dirixido á presidencia da Cámara galega na que se pedía acceder a documentos e informes sobre a fusión. Non era a primeira vez. Desde 2013 –xa como deputado de Alternativa Galega de Esquerda na anterior lexislatura- Antón Sánchez ten solicitado esta información sen obter nin a documentación requirida nin resposta algunha por parte da Xunta de Galicia pese a estar obrigada.

Os documentos solicitados son en primeiro lugar a carta de encargo da auditora KPMG que en teoría avalaba a fusión das caixas segundo Núñez Feijóo e Marta Fernández Currás, e onde o Goberno galego reflexaba as cuestións a auditar, información fundamental para valorar a responsabilidade da Xunta de Galicia. “Este documento desapareceu misteriosamente e non sabemos porque non se quere entregar” denunciou o vicevoceiro de En Marea.

O outro documento pedido foron os informes dos técnicos da consellería de Facenda incluídos no expediente de fusión. Tampouco nada se sabe deles.

“Estamos ante unha situación gravísima xa que se está ocultando a verdade non aos deputados e deputadas senón á cidadanía dun negocio que rematou coa venda das caixas galegas a prezo de saldo ao señor Escotet e que agora está a obter beneficios millonarios” remarcou Antón Sánchez que explicou que “ante a ocultación e mordaza da Xunta vémonos obrigados a recorrer á Xustiza pese a ser unha obriga da Xunta ofrecer esta información aos deputados e deputadas”.

A intención de ocultar e obstruír por parte tanto do Goberno galego como do Partido Popular queda de manifesto así mesmo na xestión da comisión de investigación das caixas de debería xa estar rematada, cun informe e unhas conclusións e “o PP continua a xogar cos tempos tratando de dilatar os tempos e evitar que as responsabilidades políticas que deriven non podan ser efectivas”. “Negativa de aceptar máis comparecencias ou ampliar a información son algunhas das cuestións que deixan en evidencia a intención de ocultar do Goberno galego e o PP” concluíu Antón Sánchez.

La entrada O vicevoceiro de En Marea acude ao TSXG ante a continua vulneración dos seus dereitos como deputado por parte da Xunta de Galicia aparece primero en Contrainformación.

O BNG abandona a comisión de investigación de sanidade porque o PP impón en solitario o seu plan de traballo

O BNG abandonou hoxe, de maneira permanente, a Comisión de investigación sobre os recortes no sistema sanitario solicitada pola oposición e ante a decisión do Partido popular de impoñer e aprobar en solitario o plan de traballo impedindo as comparecencias do persoal do PAC da Estrada trala morte dunha persoa nos corredores de urxencias por falta de un médico no centro, traballadores da sanidade contratados e precarios, persoal do centro sanitario POVISA, persoas investigadoras, doentes, responsables do colexio de psicólogos e do mantemento de electromedicina.

Para a portavoz de sanidade do BNG e membro da comisión de investigación, Montse Prado, hoxe o Partido popular tentou trasladar á cidadanía que existe un regulamento na Cámara galega democrático que permite á oposición crear unha comisión de investigación pero en realidade, “o PP non acredita neste sistema” e acabamos de comprobar como na primeira reunión da comisión para investigar os recortes en sanidade, o grupo maioritario convértea “nun fraude e nunha burla” impoñendo o seu plan de traballo e “escollendo só as comparecencias que lle interesan” das presentadas pola oposición.

Dende o BNG, dixo a deputada, “non imos introducir as propostas que lle gustan ao Partido popular” porque nós xa propuxemos as persoas e entidades afectadas polos recortes e son eles os que deben falar nesta comisión, non as persoas elixidas exclusivamente polo PP. Prado cualificou de “gravísimo, antidemocrático e humillante ” o acontecido na comisión de investigación no só para as forzas da oposición senón tamén para un gran número de persoas que confiaban e mantiñan a esperanza na comisión para “deitar luz sobre a sanidade pública”.

A parlamentaria do BNG lamentou que o Grupo popular vetara a comparecencia de moitas das persoas escollidas pola oposición afirmando que non aportarían nada ao que Prado replicou que precisamente “son esas persoas as que deben ser escoitadas e tomar nota das súas propostas”.

O BNG, explicou considerou dende o primeiro momento que esta comisión era necesaria para analizar a actual situación da sanidade pública galega, e hoxe constatamos como “ o Partido popular, novamente impide que as persoas que padecen os recortes sanitarios poidan aportar a súa experiencia no Parlamento galego. O Partido popular impide que compareza algunha persoa do PAC da Estrada, obxecto de investigación trala morte dunha persoa, ninguén dos PACs que permanecen en folga pola falta de medios materiais e humanos, tampouco ningún representante das urxencias extra hospitalarias, do 061, ambulancias, central e coordinación nin celadores e celadoras nin persoal de enfermería, colectivos que o Partido popular non considera necesario que comparezan”.

Prado afirmou que o interese do PP non é outro máis que “agochar a súa folla de ruta” na externalización e privatización do servizo sanitario galego e por iso “amordazan ao Parlamento e as forzas da oposición” impoñendo un plan de traballo sesgado coa pretensión de vender “transparencia” que en realidade é “un fraude democrático e un lavado de cara”.

A deputada anunciou que o BNG nas condicións impostas polo Partido popular abandona a comisión de investigación para non participar “nun trágala” que só interesa ao PP. O BNG, reiterou non vai ser “cómplice” dos vetos e imposicións do Partido popular, concluíu.

Este sitio web utiliza cookies para que usted tenga la mejor experiencia de usuario. Si continúa navegando está dando su consentimiento para la aceptación de las mencionadas cookies y la aceptación de nuestra política de cookies, pinche el enlace para mayor información.plugin cookies

ACEPTAR
Aviso de cookies