SATURDAY 20 APRIL 2019

Archivos por Etiqueta: Galiza

8 razóns para o 8 de marzo

  • As MULLERES PENSIONISTAS hoxe saímos á rúa porque a brecha de xénero ten cara de muller, sendo aínda máis cruel conforme envellecemos. Unha xornada para visibilizar o peso de todas as tarefas que asumimos, todas as decisións de consumo que adoptamos, para que toda a sociedade vexa que sucede se paramos as mulleres.
  • Estamos atravesadas por desigualdades e precariedades que nos sitúan en lugares moi diversos fronte ao Patriarcado e ao Sistema capitalista: o desemprego, as condicións do traballo asalariado, os coidados, o consumo, a formación, a procedencia, a clase, a idade, a orientación sexual, a identidade de xénero e as habilidades e as pensións.

  • Ao enumerar as causas desa brecha nas pensións, habemos de pararnos en primeiro lugar nos RECORTES en sanidade, servizos sociais, educación, e dependencia, pois se fan á conta do traballo e do tempo das mulleres. Teñamos a idade que teñamos, nós cubrimos todas as carencias do sistema porque non hai corresponsabilidade nin dos homes, nin do Estado nos TRABALLOS DE COIDADOS. Consecuencia: asumimos dobres e triplas xornadas de traballo, que provocan deterioración na nosa saúde e o noso tempo persoal. Teñamos a idade que teñamos.
  • As mulleres realizamos o TRABALLO DOMÉSTICO E DE COIDADOS aínda cando estamos xubiladas. Non nos xubilamos nunca. Un traballo que o sistema capitalista invisibiliza porque promove cidadás e cidadáns de primeira e de segunda. O que nos condena, polo feito de ser mulleres, a pobreza diaria e na xubilación.
  • PRECARIEDADE LABORAL é igual a pobreza. Presentamos traxectorias laborais máis curtas, bases de cotización máis baixas, traballos peor remunerados, e ademais, interrompémola nas idades asociadas coa maternidade e o coidado dos fillos, producíndose o que se denomina Brecha de Xénero. Toda esa desigualdade tamén condiciona os subsidios por desemprego e irremediablemente, a xubilación.
  • As TRABALLADORAS DO FOGAR non temos pensión de xubilación porque non gozamos da condición de traballadoras, tal e como se recolle no Estatuto dos Traballadores e na Constitución Española. O Estado transfire o TRABALLO DE COIDADOS duns fogares a outros en base a eixos de poder, entre eles o de xénero, etnia, clase e o lugar de procedencia. Sufrimos brecha de xénero no traballo e logo nas pensións.
  • A división sexual do traballo condénanos ao desemprego nun 19%, ademais, a traballos precarios, discriminación laboral; a unha BRECHA SALARIAL do 23%, que nos conduce a situacións de pobreza, con maior incidencia se somos maiores de 45 anos. Dita brecha obríganos a traballar “@gratuitamente” 54 días ao ano. Como consecuencia, as nosas pensións son máis baixas, polo que tamén neste tramo da nosa vida sufrimos pobreza e desigualdade polo feito de ser mulleres.
  • As MULLERES RURAIS ademais de ter que enfrontarnos á deterioración ambiental pola crise ecolóxica provocada polo capitalismo voraz, facémolo nun contexto patriarcal no que non se fai efectiva a titularidade compartida da terra. Realidades que presentan a mulleres sen xubilación.
  • Capítulo á parte merecen As PENSIÓNS. Na actualidade 1 millón de mulleres de máis de 65 anos carecen de pensión e viven das migallas das pensións dos seus maridos, que tamén son baixas. Tres de cada catro mulleres só poden acceder a unha pensión non contributiva. E as que acceden fano cunha contía do 36% menor que os homes.
  • Máis de 1,5 millóns de mulleres perciben pensións por baixo de 500 euros.
  • As pensións de viuvez. Na súa maioría son mulleres que reciben a metade da pensión do seu marido.
  • No sistema patriarcal as mulleres sufrimos VIOLENCIA económica, social, habitacional. Asistimos con rabia ao feito de que vivimos nun país que viola os DDHH en xeral.
  • Agravándose a situación se ademais es pobre, emigrante ou ambas as cousas (como é o caso das mulleres do amorodo de Huelva). Isto agrávase exponencialmente, chegado o momento da xubilación.
  • Nós, formamos parte dun proceso de transformación radical da sociedade, da economía, das relacións, da cultura. Isto pasa por facer menos complexas nosas sociedades, por acabar co patriarcado, que nos somete e co capitalismo, que se apropia dos recursos deste planeta e concéntraos nas mans de unhas e uns poucas e poucos, maioritariamente homes. Nós defendemos vidas dignas con acceso aos RECURSOS NECESARIOS como a enerxía, a auga ou os alimentos, máis aínda cando somos maiores.
  • Este movemento interxeracional que é a Coordinadora Estatal en Defensa do Sistema Público de Pensións e especificamente desde a Comisión da Muller, facemos nosas as reivindicacións do movemento feminista. Por iso, o día 8 saímos á rúa e secundamos a FOLGA DE EDUCACIÓN, CONSUMO E COIDADOS, como vía para impulsar o cambio real e efectivo en igualdade.

SEN NÓS O MUNDO PÁRASE

ORGANIZADAS, CAMBIAMOS O MUNDO

Comunicado sobre o falecemento do camarada Jon Saez Garcia de Ourense

Jon, camarada, militante, activista, comprometido e solidario que comezou a súa militancia de cativo nas filas da Xuventude Comunista da que foi dirixente en Ourense, significado no movemento estudantil e nas loitas en prol dun ensino público, laico e de calidade.

Militante de Esquerda Unida e do Partido Comunista de Galicia, un mozo valente que no ano 2011 foi candidato de Esquerda Unida á alcaldía de Ourense, asumindo unha responsabilidade e madurez política da que todos e todas nos sentimos orgullosas.

Onte, abandonounos  Jon o mozo sorrinte, alegre e compañeiro de compañeiros, un home con moito que dicir, con moito pelexado e sobre todo moita militancia compartida. Un camarada cunha actitude positiva e motivadora que nunca se resistiu nin se deu por vencido en ningunha das loitas das que participou.

Do camarada Jon temos que agradecer o seu exemplo comunista, as súas reflexións, as súas aportacións e sobre todo a súa vontade e actitude por contribuír e sumar en todo aquelo no que participaba.

O compromiso de Jon e a súa actitude ficará con nós, seguirá lucindo o seu cartel de candidato á alcaldía de Ourense na sede da rúa Arcediagos e seguiremos lembrando as súas intervencións cheas de forza, optimismo e ilusión.

Dende o PCG, XCG e Esquerda Unida, queremos trasladar toda a nosa forza e agarimo para a familia e achegados.

Camarada, que a terra che sexa leve!

André Abeledo cualifica a xuntanza con Santiago Font conselleiro delegado de POLIGAL como “decepciónante e inútil reunión”

Decepciónante e inútil reunión. Así cualifica André Abeledo a xuntanza con Santiago Font conselleiro delegado de POLIGAL . “Foi como falar cunha parede”.

Abeledo entende que Santiago Font viña a comunicar a decisión do Grupo Empresarial de pechar a súa planta en Narón, e non tiña o menor interese en buscar alternativas ou artellar solucións para evitar o peche.

Ademais Abeledo afeoulle a Font a oferta de recolocar a uns 20 traballadores para “aproveitar” a súa gran experiencia, é algo case insultante, é recoñecer a valía dos traballadores e pretender que teñan que emigrar para seguir traballando en Polonia ou Portugal.

André Abeledo indicoulle aos representantes da empresa, que o único que sacaba en limpo da posición do grupo empresarial é que recoñecen o brutal impacto que para unha comarca tan castigada como Ferrolterra ten este feche, que son conscientes do drama que supón para máis de cen familias este feche, que saben que van a botar a rúa a traballadores cunha idade media de entre 45 e 50 anos, e que a pesar de todo pretenden seguir adiante co feche.

Abeledo insistiu na deslocalización encuberta ao pechar a planta en Narón, “vostedes deixan de ter plantas no estado español con esta decisión, é unha decisión ata antipatriótica”.

Abeledo advertiu que “non imos a agardar ao concurso de acredores, nin a decisións xudiciais para dar resposta a esta decisión medida en termos económicos e non humanos”.

“Vostedes nos empuxan a unha longa loita político social. Que vai ser mala para todos, e tamén pasará factura ao seu grupo empresarial”.

Ana Pontón a Feixóo: “Quen pacta coa extrema dereita é cómplice das súas políticas contra as mulleres”

A portavoz do BNG, Ana Pontón, parabenizou ás galegas pola mobilización deste domingo, anticipo do seguimento masivo que augurou á folga feminista do 8M para deixar unha mensaxe clara: “As galegas non imos quedar nin caladas nin submisas ante os novos ataques aos nosos dereitos e liberdades”.

A dirixente do Bloque criticou que, nun momento de involución no que se cuestionan as reivindicacións feministas, o presidente da Xunta pretenda instalarse nunha suposta equidistancia.

“Sorprende que Feixóo se poña lazos lilas pero sexa incapaz de apoiar á folga do 8M. Por que lle causa urticaria esa folga, por que non é capaz de apoiala?”, interpelou Pontón tras lembrar que o PP votou en contra desa mobilización e en contra de prohibir os ventres de aluguer no pasado pleno en sendas iniciativas no BNG.

“Preocúpame ver ao PP branqueando os seus pactos coa extrema dereita co apoio do presidente da Xunta, dándolle pábulo a quen está atropelando os dereitos das mulleres porque iso ten consecuencias. Quen pacta coa extrema dereita é cómplice do seu discurso e iso é o que está avalando Feixóo”, denunciou.

Contra eses discursos neomachistas, especialmente perigosos porque pretenden disfrazase de feminismo, “é importante mobilizarse” para reclamar mais medios para loitar contra a violencia machista, para acabar coa fenda salarial, para que os gobernos asuman que os coidados son unha tarefa colectiva non das mulleres, para reclamar igualdade real e para evitar dar nin un só paso atrás.

“Na rúa, nas institucións, nas urnas”, os tres espazos nos que Pontón instou a mobilizarse, en particular de cara as vindeiras citas electorais que arrancan coas xerais do 28 de abril, cuxo decreto de convocatoria publica mañá o BOE, poñendo fin ao que cualificou como “lexislatura perdida para Galiza”. Unha lexislatura que deixa unha dobre ensinanza.

Primeira: Galiza necesita recuperar voz propia no Congreso da man dunha forza política como o BNG sen ataduras, que dea a cara polos galegos e polas galegas, tras constatar que as forzas políticas estatais non supoñen máis que unha mera alternancia na discriminación a este país.

Segunda: a incapacidade da esquerda española para reverter os recortes en dereitos e liberdades da dereita, fronte a un PP en minoría. Aí seguen as contrarreformas laborais, a lei mordaza ou a LOMCE.

“Para os partidos estatais Galiza ocupa un papel secundario e manteñen un esquema centralista, de agravio e de espolio dos nosos recursos”, salientou Pontón,  “foi unha tremenda decepción ver como despois dunha década de recortes dun PP afogado pola corrupción, o Goberno de Sánchez continuou polo mesmo camiño da discriminación.

A modo de exemplo, a morna reacción cando están na picota 400 empregos en ALCOA,  as novas subas na estafa das peaxes da AP9, a negativa a unha tarifa eléctrica galega, a débeda co Porto da Coruña mentres se condona a do Porto  de Valencia ou os orzamentos pactados con En Marea-Podemos, os de menos investimento en 17 anos.

Eva Solla: “A fenda salarial, que chega a un máximo histórico do 30% en Galicia, lastra a emancipación das mulleres no noso país”

Eva Solla, coordinadora nacional de Esquerda Unida, e Raquel Bernárdez, coordinadora da área da Muller de Esquerda Unida, veñen de presentar en rolda de prensa en Compostela as diferentes xornadas que se levarán a cabo cara ao 8M, Día Internacional da Muller Traballadora baixo o título: “Feminismo para mudalo todo”.

Raquel Bernárdez, coordinadora da área da Muller de Esquerda Unida e primeira en falar, lembrou que “agora estamos a presenciar como o movemento feminista é atacado dende os sectores máis conservadores, coa irrupción da ultradereita cun programa que rexeita o aborto libre, as listas paritarias e que leva no seu programa a derrogación da Lei de Violencia de xénero; todas elas conquistas do feminismo nos últimos anos. Onte escoitabamos a Feijóo dicir ás feministas como temos que ser feministas, o que agacha o descoñecemento da Teoría e da Historia Feminista”.

Ante este contexto, dende Esquerda Unida temos claro que “non imos dar un paso atrás na loita feminista” e, para seguir traballando nesta liña e “darlle a voz ás mulleres que están en loita”, arrancamos as xornadas feministas. A primeira charla terá lugar na Coruña este xoves 7 de marzo, e versará sobre a fenda salarial, a cargo da nosa coordinadora, Eva Solla.  A segunda charla será en Vigo, o mércores 20 de marzo, sobre a situación das traballadoras do mar, coa nosa senadora Vanessa Angustia. A última será en Ourense, o venres 22 de marzo, co título “Tempo de Traballo Corresponsable, unha proposta para outro modelo igualitario de sociedade”, a cargo da deputada Yolanda Díaz. Nestas xornadas participarán tamén outros colectivos e organizacións volcadas na loita feminista.

Pola súa banda, Eva Solla, coordinadora nacional de Esquerda Unida, cargou contra “os movementos vacuos que queren rematar coa idea do feminismo” e falou da “importancia deste 8M” e das reivindicacións “máis básicas” dos dereitos das mulleres, “entre as que destacan a situación terrible de fenda laboral, que chega a un 30% en Galicia, un máximo histórico, así como a precariedade laboral”.

“Esquerda Unida elaborou o documento: ‘A cuantificación da Fenda Salarial en Galicia: canto e porqué as mulleres cobran menos que os homes’, un informe que reflicte a necesidade de rematar coa fenda salarial, que lastra a emancipación das mulleres no noso país e que trasladaremos ás centrais sindicais galegas, colectivos e asociacións feministas”, di Eva Solla.

“Segundo os datos do Instituto Nacional de Estatística, no ano 2016 as mulleres ingresaron 5.480 euros anuais menos cos homes, un dato relevante que incide na feminización da pobreza”, apunta Solla, que lembra que “a fenda salarial está causada por motivos como a precariedade laboral, a temporalidade dos contratos (o 75% das persoas que traballan a tempo parcial son mulleres: que traballan menos horas de xeito non voluntario, tal e como reflicten os datos que saen hoxe sobre o desemprego) e polo diferente valor que se lle da ao traballo realizado polas mulleres en comparación co que fan os homes”. Un exemplo deste último punto é que, no sector de servizos o convenio de limpeza e de edificios e locais, maioritariamente feminino, ten un salario bruto de 14.591 euros para unha limpiadora, mentres que o de empresas de seguridade ten un salario de 17.177 euros para unha categoría básica de vixiante de seguridade, ocupado maioritariamente por homes.

Ademais dos factores xa mencionados que afondan na fenda salarial, o documento elaborado por Esquerda Unida sinala outros elementos que afectan á promoción interna e á carreira profesional das mulleres, provocados en boa parte porque son estas as que asumen a maior parte do traballo de coidados. Segundo a EPA, un 95% das persoas con redución de xornada por coidados teñen faciana de muller.

En resumo, dende Esquerda Unida entendemos que este 8M enmárcase nun contexto onde as mulleres vivimos unha situación de desigualdade obvia en canto salarios e ao que o acceso a dereitos básicos se refire. Entendemos que o noso papel pasa por animar ás mulleres a que secunden a folga do 8M, que sirve para visibilizar a situación que estamos a vivir e a loitar polo cambio que precisamos na nosa sociedade.

Este sitio web utiliza cookies para que usted tenga la mejor experiencia de usuario. Si continúa navegando está dando su consentimiento para la aceptación de las mencionadas cookies y la aceptación de nuestra política de cookies, pinche el enlace para mayor información.plugin cookies

ACEPTAR
Aviso de cookies