SUNDAY 24 FEBRUARY 2019

Archivos por Etiqueta: Actualidade

O limiar da pobreza sitúase en Galiza a sete puntos por encima da media española (39.2%)

Victoria Portas
Portavoz de COESPE


Na Galiza, o Goberno da Xunta, liderado polo PP, sempre sostibo que é a única marca que garantizaría a sustentabilidade do sistema e, apoiándose en diferentes informes, o mesmo Goberno do PP xustificaron as reformas efectuadas no sistema público de pensións que se levaron a acabo nestes últimos oito anos, reformas que deron pasos cara o retroceso de cobertura no noso sistema. Se o analizamos dende os datos estadísticos, os números son de todo menos de sustentabilidade  ou suficiencia, e en ningún dos casos se fala do deterioro sufrido na vida dos nosos pensionistas presentes e futuros.

É verdade que o sistema de pensións é competencia exclusiva do Estado, polo que os resultados da súa administración en cada territorio non poden atribuirse os gobernos de turno das comunidades autónomas. Pero éstos sí son responsables das condicións demográficas, sociais, laborais e económicas sobre as que ese modelo se asenta, e das que en boa medida depende a súa sustentabilidade  futura.

O Estatuto de Galicia no seu  Título II, Artigo 33 dí:

  1. Corresponde a Comunidade Autónoma o desenrolo lexislativo e a execución da lexislación básica do Estado en materia de sanidade interior.
  2. En materia de Seguridade Social corresponderá a Comunidade Autónoma o desenrolo lexislativo e a execución da lexislación básica do Estado, salvo as normas que configuran no réximen económico da mesma.
  3. Corresponde tamén a Comunidade Autónoma a xestión do réximen económico da Seguridade Social en Galicia, sin perxuicio da Caixa Unica.
  4. Corresponderá tamén a Comunidade Autónoma a execución da lexislación do Estado sobre productos farmacéuticos.
  5. A Comunidade Autónoma poderá organizar e administrar a tales fins e dentro do seu territorio todolos servizos relacionados coas materias antes expresadas, e exercerá a tutela das institucións, entidades e fundacións en materia de Sanidade e Seguridade Social, reservándose o Estado a alta inspección conducente ao  cumplimento das funcións e competencias contidas  neste artigo.
  1. O artígo 27.23 do Estatuto de autonomía de Galicia atribuie a Comunidade Autónoma competencia exclusiva en materia de asistencia social.
  2. A Lei 13/2008, de 3 de diciembre, de servicios sociales de Galicia, en su artículo 18.1.c) incluye las prestaciones económicas orientadas a satisfacer necesidades pecuniarias en el catálogo de servicios sociales y el artículo 21.1 establece que son prestaciones económicas del sistema gallego de servicios sociales las aportaciones en dinero, de carácter periódico o de pago único, que tengan por finalidad, entre otras, paliar situaciones transitorias de necesidad.

Cómo, coas ferramentas lexislativas e xudiciais coas que contamos, se pode permitir tanto o Goberno Central como o Goberno da Xunta de Galiza que 3 millóns de galegos e galegas vivan por baixo do limiar da pobreza?

Atopámonos con que:

A falta dunha política de xeración de emprego na Galiza fai que soamente recuperáramos un 41% do emprego perdido durante a crise, o que se traduce en que se perdeu aproximadamente 48.000 cotizantes dende que goberna o PP, e o que se recuperou se fixo en moi malas condicións.

España ten uns 19 millóns de afiliado a Seguridade Social, o que correspondería a unha ratio cotizante/pensionistas de 2 por 1, na Galiza só pouco máis de un millón, polo que a ratio sitúase nun 1.28. Este descenso de ratio, que ven motivada polo noso inexistente mercado laboral, é a gran despoboación que está a sufrir Galiza, principalmente no medio rural cara a emigración interior e/ou exterior, o que sitúa a provincia de Ourense como a primeira onde o número de pensionistas e xubilados é superior a poboación activa, e en pouco tempo seguirá Lugo, que só é sostentada por concellos como Monforme.

Atopámonos cunha taxa de desemprego dun 14.71%, que aparentemente podería parecer interesante, pero que por desgraza non se da pola contratación ou polo paso de poboación desempregada a empregada, senón que dita modificación da taxa ven provocada por tres índices moi importantes neste intre na nosa sociedade como son o envellecemento, emigración e disminución da poboación demandante de emprego, esta última provocada polo desánimo na procura de emprego ou maioritariamente mulleres debido a ter que levar a cabo unha vida de coidados, polo que xa non poden seguir a competir en dito mercado laboral.

O ano 2017, case a cuarta parte da poboación galega estaba en risco de pobreza. O informe “Estado de la pobreza 2018″ en Galiza revela que quedan máis de 612.000 persoas en esta situación. Aínda que a cifra mellorou un pouco respecto a anos anteriores, dita melloría non chegou as mulleres: o 24,4% siguen en risco de pobreza e/ou exclusión social, fronte ao 20,7% dos homes. A tendencia a la feminización da pobreza en Galicia é especialmente palpable cos datos específicos de pobreza, con tasas 3,6 puntos máis elevadas para as mulleres que para os homes.

A crise non só azoutou a clase traballadora na Galiza, tamén o fixo en gran medida na nosa poboación máis vulnerable que é a xubilada e pensionista. O Goberno Central leva a cabo tanto no 2011 por parte do PSOE como no 2013 por parte do PP, sendas reformas en pensións que levaron a un descenso no poder adquisitivo dos xubilados dun 20% e un 15% respectivamente. Isto coa carencia dun mercado laboral galego estable e con salarios dignos, desembocaron na situación actual, onde máis de 310.000 pensionistas galegos están a ter ingresos por baixo do limiar da pobreza, considerándose vivir por baixo do limiar da pobreza os 8.200 euros anuais tal e como indican os Técnicos do Ministerio de Hacienda (Gestha).

Un de cada catro galegos é maior de 65 anos, aproximadamente unhas 761.075 persoas, cunha pensión media de 783 €/mes cunha fenda dun 15% por baixo da estatal, o 63% das persoas perceptoras dunha pensión o fan por unha cuantía inferior o Salario Mínimo Interprofesional situado nos 735.9 euros/ mes.

A media da viuvez atópase en 555,82 euros; a orfandade en 377,63 euros; e a favor de familiares en 483,89 euros e tendo en conta que Un de cada dez pensionistas percibe prestacións inferiores aos 300 euros o mes e que máis de 27.000 pensións nin alcanzan os 150 euros o mes.

Algo estase a facer mal por parte do noso Goberno da Xunta, cando no 2017, a masa salarial galega ingresou en cotizacións sociais 4.993 millóns de euros, e aboa en prestacións por cuantía de 7.565 millóns de euros producindo un déficit de máis de 2500 millóns € e o peor é que esa perda de ingreso sigue en aumento, según informes de execución presupuestaria da Seguridade Social en Galiza entre xaneiro e xuño do 2018 para o abono de prestacións ascendeu xa a 3.338 millóns mentres a recadación só vai en 1.730 millóns, o burato a metade de ano xa superou os 1.600 millóns €.

As galegas e os galegos precisamos un Goberno da Xunta de Galiza que se chame protector do noso Estado de Benestar e con él o piar fundamental do mesmo que é o noso sistema. Deberían enfocarnos sempre o Sistema de Seguridade Social dende a óptica de que as prestacións sociais que entran nos fogares da cidadanía contribúen a unha mellor distribución das rendas na sociedade, falamos que as mulleres, maioritariamente xestionamos a economía de 2.2 millóns de fogares.

Que o noso sistema é un ente distribuidor da riqueza entre a cidadanía e que con políticas sociais axeitadas poderíase quitar a diante millóns de persoas da marxinación e exclusión social.

A Moción rexistrada por Abeledo para controlar a proliferación das apostas online e casas de xogo e pedir que se tomen medidas para a prevención da Ludopatía será aprobada co apoio do Equipo de Goberno. EU Narón

“…porque outra das funcións do deporte é ir erradicando cada vez máis da nosa patria o xogo, é dicir o vicio do xogo.  Sabido é que outra das grandes batallas libradas vitoriosamente pola Revolución é a batalla contra o xogo.  As clases explotadoras esforzábanse por corromper ao pobo; de ai que no noso país había tal diversidade de xogos de todos os tipos, dende a bolita ata os casinos”. 

Discurso de Fidel Castro na clausura do Congreso de Voluntarios do Instituto Nacional de Deportes, Educación Física e Recreación (INDER).1961


Abeledo explica que Dende fai uns anos teñen proliferado os anuncios en televisión, radio, prensa escrita, redes sociais, etc de casas de apostas deportivas online. Unhas casas de apostas que insertan a súa publicidade en eventos deportivos, especialmente nas retransmisións deportivas e que incluso chegan a utilizar estrelas de fútbol para animar aos televidentes a que aposten. Un sistema de xogo moito máis aditivo, sen pausas, con bonos «gratis» de entrada, e sobre todo cunha inmensa inversión en publicidade que representa xusto os valores contrarios as formas máis pausadas e tradicionais de apostar, como a lotería de Natal, a quiniela ou os cupóns da ONCE.

Hai 613.812 usuarios activos nas casas de apostas, segundo o último Informe Trimestral do Mercado de Xogo Online, un 13,44% máis que no mesmo segmento de 2016. Non só corresponde as apostas deportivas, tamén ao póker, casino e bingos virtuais. Ata setembro de 2017, os operadores gastaron máis de 140 millóns de euros en promocionarse. En España hai máis de medio centenar de empresas con licencia no negocio online e presencial.

O xogo patolóxico é un trastorno que figura entre as adiccións de tipo comportamental nas clasificacións médicas e psicolóxicas. Consiste na perdida de control de comportamento en relación ao xogo que se caracteriza por ter graves consecuencias para as persoas como problemas académicos, laborais, económicos, sociais e/ou legais asociados ao xogo.

Tentase a clase traballadora,  que normalmente non pode acceder a un traballo estable dado o enorme paro crónico, a que arrisquen as súas rendas ganadas en traballos precarios.  Non é estraño que nos barrios e localidades onde menos renda hai, sexa onde as políticas neoliberais máis efectos negativos causen a través das casas de apostas. Estas afectan especialmente a xuventude, onde a falta de expectativas e dun futuro estable é o caldo de cultivo perfecto para doses rápidas de adrenalina onde conseguir diñeiro sen esforzo.

Tampouco é admisible que as casas de apostas aumenten día a día os seus beneficios e deixen as familias e ao conxunto da sociedade a obrigación de costear integramente o tratamento das persoas as que ten enganchado. É de xusticia, polo tanto, aumentar a contribución que os beneficios destas empresas teñen que facer ao conxunto da sociedade para que se poida tratar de maneira eficaz as persoas adictas ao xogo e para que se poidan investigar eses mecanismos e previr futuras adiccións.

De forma física ou a través de Internet, o que se esconde detrás de cada aposta é o mesmo: fante crer que non é necesario traballar para xerar riqueza, que podes inverter o teu diñeiro e, si o fas ben, o multiplicarás. Este conto liberal obvia que o teu beneficio implica que alguén como ti está perdendo o seu diñeiro, tamén obvia que un día gañaches pero ao seguinte podes perder moito máis.  Non é cuestión de sorte que, en última instancia, sexa a dona da casa de apostas o único que gañe, é cuestión de matemáticas.

É o momento de que as diferentes institucións adapten a normativa a realidade social, económica e tecnolóxica da actividade do xogo antes de que se converta en unha lacra sen retorno.

Plantexamos nesta moción unha serie de medidas, a nivel municipal e supramunicipal, para atallar esta problemática. Por unha lado entendemos que é necesario prohibir a publicidade de estes locais e frear a súa expansión a través das ordenanzas o las normas urbanísticas, tamén son importantes as medidas de prevención ante a ludopatía e, por último, plantexamos unha serie de propostas a nivel fiscal para gravar a actividade das casas de apostas y e do xogo online.

 PRIMEIRO: Instar ao Goberno do Estado a reformar a Lei Xeral da Comunicación Audiovisual e a Lei Xeral de Publicidade para que se regule a publicidade das Casas de Apostas e se prohiba que estas empresas poidan publicitarse para facer efectiva a protección do público infantil e xuvenil e a impulsar o Real Decreto de Comunicacións Comerciais das Actividades de Xogo e de Xogo Responsable co obxectivo de restrinxir a publicidade para xogos e apostas online.

SEGUNDO: Instar ao Goberno Autonómico a que, igual que pasa co gremio de tabacaleiras ou farmacias, limite a apertura das casas de apostas físicas mediante o establecemento dun mínimo de metros de separación ou por núcleos de poboación, para a frear así a súa  expansión.

TERCEIRO: Instar ao Goberno Autonómico a que prohiba as terminais de apostas deportivas en salóns de xogo, bingos e casinos.

CUARTO: Instar ao Goberno Local a que estudie a revisión das ordenanzas para introducir limitacións urbanísticas a implantación de locais de apostas nas inmediacións de espazos  frecuentados pola infancia, a adolescencia e a xuventude, como os centros educativos, culturais, deportivos ou xuvenís.

QUINTO: Instar ao Goberno Local a que, a través da Ordenanza de Publicidade, regule a eliminación de calqueira carteleira do mobiliario urbano ou do espazo público de este tipo de establecementos, ceñindose exclusivamente aos carteis do propio local incluíndo unicamente o nome e sen ningún tipo de publicidade.

SEXTO: Instar ao Goberno Local a que realice actividades informativas nos centros escolares para afondar no uso que fan os rapaces dos xogos online e de apostas e os posibles problemas derivados deste uso e a que poña en marcha modelos de ocio e espazos de socialización xestionados directamente pola xuventude onde poidan desenrolar un ocio san, que potencie o coñecemento, o deporte e as artes.

SÉTIMO: Instar ao Goberno Local a que reforce a formación da Policía Local de modo que se familiaricen coas infraccións máis habituais relacionadas coas apostas e o xogo, particularmente no acceso de menores de idade, persoas incapacitadas legais e persoas co acceso ao xogo legalmente restrinxido.

OITAVO: Instar ao Goberno do Estado a aumentar o tipo aplicable no  Imposto sobre Actividades do Xogo para as casas de apostas e de xogo online.

NOVENO: Instar ao Goberno Local a que cree unha taxa específica por utilización privativa ou o aproveitamento especial do dominio público local, que teña que ser abonada polos  establecementos que instalen pantallas ou outro tipo de dispositivos para desenrolar a súa actividade empresarial con fronte directo a vía pública ou en liña de fachada.

André Abeledo será o candidato a Alcaldía de “NARÓN POR DIANTE” de cara a eleccións Municipais de 2019

O actual Concelleiro de EU Narón, André Abeledo, foi escollido por unanimidade como candidato a Alcaldía pola asemblea de “Narón Por Diante”, un espazo de confluencia onde se atopan EU Narón, ANOVA, e xente de esquerdas a nivel individual para traballar por Narón.

Abeledo explica que “Narón Por Diante” é un espazo de confluencia que vai a permitir que nas próximas eleccións municipais a esquerda naronesa poida presentarse cunha candidatura aberta e de unidade que defenda os intereses e os dereitos das traballadoras e traballadores, das veciñas e veciños de Narón.

André Abeledo explica que as portas continúan abertas para as organizacións de esquerdas e veciñas e veciños que queiran participar no proxecto. A nosa intención é crear un espazo de unidade capaz de xerar ilusión, de traballar por Narón, de construír unha cidade máis humana e un Concello transparente, cercano, e achegado a cidadanía que permita a Narón medrar e mellorar a calidade de vida da nosa veciñanza. Apostamos por facer o esforzo de construír unidade popular, unha unidade baseada nun programa e nun proxecto de cidade.

O esforzo para recuperar e Municipalizar servizos básicos, a implementación de políticas sociais, a humanización da nosa cidade, políticas para fomentar a creación de postos de traballo en condicións dignas, deben ser o eixo dunha aposta decidida e valente polo futuro de Narón e a súa veciñanza.

Abeledo indica que a unidade é unha necesidade en Narón, na Galiza, e no Estado español.

Sen dubida “NARÓN POR DIANTE” ten que ser un paso adiante, un paso dado coa seguridade de que a nosa obriga é entendernos, ser xenerosos, e traballar por un presente de ilusión e un futuro mellor para todas e todos as naronesas e naroneses.

Abeledo insiste en facer un chamamento a unidade da xente de esquerdas, das traballadoras e traballadores de Narón.

Apostamos pola unidade da xente de esquerdas para mudar Narón.

II Andaina contra o vertedoiro de Miramontes

Este sábado, 15 de decembro, celebrouse a segunda andaina organizada pola Plataforma de afectados polo vertedoiro de Santiago de Compostela – Miramontes.

Nesta ocasión tratouse dunha andaina de nadal co mesmo traxecto que a anterior: saída dende Miramontes e percorrido pola Peregrina, Romaño, Vista Alegre e Galeras, finalizando cunha concentración na Praza do Toural.

A actividade de protesta contra o Complexo Ambiental de Miramontes, contou coa presenza de representantes políticos coma Xoán Bascuas (Compromiso por Galicia), Paco Reyes (PSdeG-PSOE), que acompañaron aos veciños e veciñas na marcha; e tamén co alcalde Martiño Noriega quen, xunto co concelleiro de Medio Rural, Rafael Peña, se achegou ata o Toural para amosar o seu apoio á causa dos afectados e afectadas de Miramontes e demáis aldeas próximas.
No Toural entoáronse unhas panxoliñas satíricas creadas para a ocasión, coma por exemplo a seguinte, coa melodía de “El tamborilero”:

O camiño de nome Gandarón

Ten un sinal que prohibe o paso ós camións

 

Máis día a día e sen contemplacións

Suben a centos sen ningunha sanción

 

Ro po pom pom

Ro po pom pom

 

Don Diñeiro é quen move o motor

Son uns lambóns

 

Tamén houbo outras cantinelas que cargaban contra a Consellería de Medio Ambiente pola súa deixadez e mesmo contra o presidente da Xunta de Galicia, Alberto Núñez Feijóo.

A pesar do mal tempo, veciños/as, persoeiros políticos, membros da plataforma de Miramontes e de outras plataformas afíns coma as de Touro, Casalonga e Lesta, plantáronlle cara á chuvia e ao vento para protestar polo que consideran un atentado contra a natureza e a vida dos veciños e veciñas do rural. “Coller unha molladura é o menor dos nosos problemas”, manifestaban.

Orzamentos 2019: ideoloxía vergonzante

O portavoz de Economía do Grupo Socialista, Abel Losada, criticou a “ideoloxía vergonzante” que destila dos Orzamentos da Xunta para 2019. No debate do ditame de Orzamentos en Comisión que comezou esta mañá, o responsable socialista reclamoulle á Xunta que utilice a marxe de déficit autorizada por Bruxelas e aumentarlle a carga fiscal ás grandes fortunas para reforzar os servizos públicos.

Losada criticou que o PP “cada vez que fala ratifica unha ideoloxía vergonzante”, logo de que o seu portavoz equiparara hoxe a proposta de subir os impostos ás grandes fortunas con “meter a man nos petos” dos máis ricos. O responsable socialista replicou desafiando a que “digan que están en contra de que os que gañan 3.200 euros paguen un pouco máis para que os que gañan menos de 900 teñan sanidade e educación pública de calidade”.

O portavoz socialista explicou que “incrementar a presión fiscal non significa meterlle a man no peto a ninguén, significa que a aqueles que fan enxeñería fiscal ou teñen fondos opacos en Panamá lles sexa polo menos máis difícil”.

Logo de que o PP preguntara “para que” son necesarios máis recursos, replicou que “para que no PAC da Estrada –no que morreu un paciente desatendido- houbera un médico, para que os comedores sociais non teñan que ser pagados polos concellos, ou para que sexa a Xunta, que ten a competencia, a que faga a cidade de FP de Vigo e non a Zona Franca”.

Esixiulle ao goberno galego que “exerzan as súas competencias” e acusounos de “mentir” ao sinalar que Galicia está creando “máis emprego que España” logo de que no último mes o paro aumentara un 0,37 por cento en Galicia e en España diminuíra un 0,1 por cento. Lembrou que dende 2009 en Galicia hai 77.000 ocupados menos, un 5,2 por cento, mentres no conxunto do Estado aumentaron un 2,25 por cento de acordo coa EPA.

Advertiu que “non é certo” que o emprego estea funcionando mellor en Galicia que no resto do Estado cando o número de parados aumentaron nun 5 por cento dende que goberna Feijóo, mentres no Estado diminuíron un 19,3 por cento.

Emendas ao articulado

O responsable socialista defendeu hoxe as 73 emendas ao articulado dos Orzamentos que se manterán ata o debate final no Pleno do Parlamento, logo da aprobación de 4 propostas e unha transacción sobre cuestións fundamentalmente técnicas. Losada dividiu as emendas socialistas en 7 grandes bloques, comezando precisamente polo aumento do uso da marxe adicional do déficit autorizada por Bruxelas.

Tamén reclamou a mellora da utilización dos fondos públicos, reorganizando a presión fiscal de forma que aumente un pouco sobre as grandes fortunas, reducindo o recurso ao ensino concertado onde non é necesario, e loitando contra a especulación no chan industrial. Outro gran bloque está centrado no incremento da transparencia e do bo goberno, coa redución de gastos innecesarios, vetando ademais os contratos público privados nos servizos sociais.

Losada propuxo o reforzo das políticas sociais, fundamentalmente sanidade e educación, así como da Risga e as aportacións á Dependencia, así como dignificar e reforzar os servizos públicos cun emprego público “en cantidade e calidade” porque, explicou, “non vale engadir plantas en hospitais se non hai enfermeiros e médicos que os atendan”.

Outro gran bloque está centrado no reforzamento dos dereitos laborais e, finalmente, dirixiu a última serie de propostas ao apoio ás corporacións locais, no reforzo dos fondos, a transparencia de axudas e reforzo de mancomunidades e agrupacións de concellos.

Este sitio web utiliza cookies para que usted tenga la mejor experiencia de usuario. Si continúa navegando está dando su consentimiento para la aceptación de las mencionadas cookies y la aceptación de nuestra política de cookies, pinche el enlace para mayor información.plugin cookies

ACEPTAR
Aviso de cookies