SUNDAY 24 FEBRUARY 2019

O “Plastic Attack” chega a Ourense reclamando un futuro sen plástico

Chega a fin! A era do plástico xa debe formar parte do pasado e queremos tender a un futuro desplastificado no que a moda sexa levar a bolsa de tea da casa, mercar a granel e dicir non a todo o que conteña envases innecesarios e nocivos para as persoas e o medio ambiente.

E porque queremos facelo dun xeito didáctico e lúdico, activistas de Amigos da Terra  e Sustinea estaremos mañá sábado día 16 dende ás 11h da mañá diante do supermercado Eroski da Avenida de Santiago coa campaña Plastic Attack.

Biaxo este lema queremos sensibilizar ás persoas consumidoras do sobreenvasado das súas compras, dos impactos de todos estes plásticos no medio ambiente e da existencia de moitas alternativas de moi fácil integración nas súas vidas, que axudarían a revertir a situación dun xeito moi notable.

Convidaremos a todas as persoas que fagan as súas compras mañá a que deixen no noso punto informativo todos os plásticos innecesarios e as embalaxes supérfluas que atoparán na súa compra.

Ademais, convidaremos mediante unha carta que entregaremos a supermercados e grandes empresas a sumarse á moda do Residuo Cero e a que ademáis de promover a reciclaxe nos seus establecementos, poñan a disposición da cidadanía cada vez máis produtos a granel e menos envases innecesarios e perxudiciais para as persoas e o medio ambiente.

A iniciativa forma parte do movemento denominado #DesnudaLaFruta, ao que nos sumamos e que busca que a cidadanía extenda este tipo de accións por toda a xeografía e denuncie a través de fotografías nas redes sociais o ridículo  e grave que pode chegar a ser este sistema de envases supérfluos e dun so uso envasando, por exemplo froitas peladas en bandexa de poliexpan para a súa conservación (en lugar de deixar a proteción natural da froita).

Ademáis, en Galicia, de todos os plásticos que se poñen no mercado, nin sequera un 15% chega a ser reciclado, isto significa que acaban en vertedoiros, incineradoras e o que é peor, nos nosos montes, ríos e mares, despilfarrando así toneladas de recursos naturais precisas para fabricar elementos cunha vida útil de non máis de 10 minutos e con fácil sustitución.

Segundo o Programa Medioambiental de Nacions Unidas (UNEP), cada ano chegan ata 12 millons de toneladas destes residuos aos nosos mares, provocando danos moi graves á fauna mariña e intrioucíndose na cadea alimenticia a través dos microplásticos. Segundo as previsións, se a situación continúa como ata o de agora, no 2050 haberá máis plásticos que peixes no mar.

Para frear esta situación é imprescindible reducir drásticamente a produción de plásticos e eliminar todos aqueles que sexan dun so uso, tal e como ademáis obriga a Comisión Europea na nova Directiva de plásticos pendente de ser aprobada nas vindeiras semanas.

A veciñanza empregaba as augas do río Ameneiro-Lamas para regadío de cultivos e hortas e abastecemento do gando e dun lavadoiro público. Na actualidade este río está gravemente contaminado polo depósito de residuos da mina que desbordan á ribeira.

Read more ...

Solpor nas Illas Cíes

  • Amigos da Terra, Anduxía, Agaia, Sociedade Galega de Historia Natural e Verdegaia consideran que o prazo para a presentación de alegacións resulta manifestamente insuficiente e reclaman un proceso real de participación pública.

A normativa dos períodos de exposición pública dos documentos suxeitos a presentación de alegacións, establece uns prazos mínimos pero deixa a criterio das administracións os máximos e as posibles prórrogas.

A Xunta de Galicia e o Parque Nacional Marítimo Terrestre das Illas Atlánticas de Galicia dispuxeron dun marxe amplo que excedeu todos os máximos legais establecidos, máis dunha década, para elaborar este documento do seu obrigatorio PRUX (Plan Reitor de Uso e Xestión). A día de hoxe, e carecendo aínda dese plan obrigatorio, mesmo poderíase cuestionar a legalidade da declaración desa figura de protección.

O período de exposición pública de dito documento foi fixado pola administración en 45 días naturais, non días hábiles. Na práctica supón que os axentes sociais e as entidades ecoloxistas e demais colectivos e persoas interesadas dispoñen para analizar o documento do PRUX dunha semana por cada dous anos equivalentes dos que dispuxo a administración para elaborar este borrador.

Considera a Consellería de Medio Ambiente, que precisou doce anos para elaborar o documento do PRUX (estirando máis alá de todo límite legal a súa presentación, que debería estar agora na súa segunda avaliación), que ditos 45 días naturais é tempo máis que suficiente para analizar o documento e sobre todo a súa extensa documentación anexa.

As organizacións asinantes consideramos que se trata dunha acusada desproporción tanto no temporal como nos recursos empregados, non comparables entre a administración galega e as entidades sociais.

Do mesmo xeito a Consellería non ten prazo algún marcado como límite para estudar as alegacións que podan ser presentadas que estiman nuns catro meses (nese caso a administración dispón dun mes, como mínimo, por cada semana que se outorga á cidadanía).

Por todo o exposto as entidades ecoloxistas e a asociación de guías acreditados do parque nacional solicitamos a prórroga de trinta días hábiles sobre a data marcada para a finalización do período de información pública e o acceso sen limitacións e de xeito inmediato a toda a documentación de referencia que poidamos precisar, tanto da documentación que se cita no anexo bibliográfico do borrador do PRUX como daquela que non se cita e que en moitos casos mesmo descoñecemos.

Solicitamos igualmente e mostramos novamente a nosa disposición a participar nas distintas mesas sectoriais que se desenvolvan no futuro co resto de axentes sociais (sector pesqueiro, navieiras, empresas turísticas etc) ás que ata agora non fomos convidados nin convocados a pesares de ter manifestado expresamente o noso interese e disposición a participar nas mesmas para presentar directamente as nosas propostas co resto de axentes sociais e desenvolver un proceso de auténtica participación e consenso.

Si de verdade é vontade da administración contar coa participación dos axentes sociais, incentivar, e sobre todo facilitar a mesma, consideramos que a nosa solicitude será tida en conta co obxectivo final, obxectivo que debe ser común, de conseguir un documento final realmente participado e participativo e consensuado para garantir a prioridade fundamental dos parques nacionais, e nomeadamente do PNMTIAG, a conservación dos seus recursos naturais.

Asinado: Asociación de guías acreditados das illas atlánticas AGAIA, Amigos da Terra, Anduxía, Sociedade Galega de Historia Natural SGHN, Verdegaia.

 

Os municipios de Totogalpa, San Lucas e Las Sabanas, ubicados no corredor seco de Nicaragua, afrontan serios problemas para asegurar a alimentación das familias rurais, debido á variabilidade climática, los riscos de seca e as malas prácticas ambientais.

Unhas 120 familias, de 31 comunidades, teñen maior acceso e dispoñibilidade de alimentos dende o 2017, a través dos hortos biointensivos que promoven Amigos da Terra e o Instituto de Promoción Humana de Somoto (INPRHU-Somoto) en Las Segovias.

O método de agricultura biointensiva é unha alternativa agroecolóxica que permite aumentar a diversidade, cantidade e calidade de alimentos, os cales proporcionan calorías e vitaminas para a dieta, así como cultivos de carbono que recuperan e fertilizan os solos.

Co proxecto as familias lograron diversificar a súa dieta alimenticia coa inclusión de máis de 10 novos cultivos, como a cebola, o tomate, chiltoma, camote, papa, pepino, yuca, xirasol, xamaica, canavalia, leituga ou frijol pisul.

Os pequenos productores e produtoras que implementan o método, foron apoiados con cercado perimetral, machetes, kits de xardinería, sachos, cintas métricas, forcas ou palas; ferramentas que facilitan a ampliación, mantemento e o manexo das hortas establecidas nunha área de 30 metros cadrados.

So o 36% dos hortos establecidos dispón de sistemas de rego por goteo, unha tecnoloxía que permite producir con pouca auga durante máis tempo e en máis ciclos produtivos; algo fundamental durante os periodos críticos de baixas precipitacións. É dicir, logran producir máis alimentos con menos auga.

Máis de 267 mil euros financiados pola Xunta de Galicia e a AECID están sendo destinados á mellora das condicións socioeconómicas de produtores/as e apicultores/as, implementando procesos de produción innovadores e ambientalmente eficientes. No que resta de ano, seguiremos traballando nos municipios de Mozonte, Santa María (Nueva Segovia), Somoto (Madriz), Limay e Estelí (Estelí).

Dende residuos de ENCE, a contedores de chapapote do Prestige, residuos urbanos e vertedoiro “municipal”, ou até o intento de enterramento de reses mortas durante a crise das vacas tolas, os terreos da antiga mina de Touro parecen dar cabida a todo aquelo que noutro sitio non interesa.

Co tempo acabaron instalándose aí empresas como Tratamientos Ecológicos del Noroeste S.L. (TEN) e outros operadores que se autodenominan “empresas de valorización”, que entre outros producen os denominados “tecnosoles”.

A día de hoxe, calquera que se achegue ás extensas áreas da antiga explotación mineira nas que se depositan os “supostos tecnosoles” pode atopar a simple vista nesa mestura todo tipo de restos plásticos ou envases mesmo de medicamentos. En épocas de choiva os lixiviados destes materiais aos ríos é constante; e os cheiros permanentes.

Aldea Viva vén de presentar un escrito dirixido á Consellería de Medio Ambiente, para que requira á empresa TEN, S.L. e aos demais operadores a documentación que acredite, a través dos seus libros e rexistros, os residuos que depositaron na zona; facendo mención ao Decreto 59/2009 da Xunta de Galicia, polo que se regula a trazabilidade dos residuos, e que obriga aos xestores de residuos que realicen operacións de almacenamento, valorización ou eliminación, a levar un rexistro documental dos residuos producidos e/ou xestionados.

Aldea Viva tamén lembra á Consellería de Medio Ambiente a Lei 22/2011 de Residuos, que establece os principios da política de residuos e a protección da saúde humana e o medio ambiente por parte das autoridades, para que non se xeren riscos para as augas, o aire, o solo, nin se causen incomodidades por malos olores ou ruídos.

 Neste contexto, e tendo en conta que segundo os propios datos das empresas, estas recepcionan milleiros de toneladas de residuos e de que se están substanciando xa varias denuncias, a Administración medioambiental galega, competente en materia de vixilancia e control, debera inspeccionar a zona de vertido dos residuos e comprobar se se están a cumprir as obrigas dos xestores relativas ao almacenamento, mestura e envasado dos mesmos, (artigos 18 e 20 da Lei 22/2011), e que así mesmo, se aplique no seu caso o réxime sancionador ao abeiro da Lei 26/2007 de Responsabilidade Medioambiental e cos principios de que “quen contamina, paga”.

Este sitio web utiliza cookies para que usted tenga la mejor experiencia de usuario. Si continúa navegando está dando su consentimiento para la aceptación de las mencionadas cookies y la aceptación de nuestra política de cookies, pinche el enlace para mayor información.plugin cookies

ACEPTAR
Aviso de cookies