SUNDAY 24 FEBRUARY 2019

O país dos mil ríos e dos dez mil vertidos

Ríos, regueiros, ecosistemas fluviais…aloumiñan a paisaxe, dan nome a moitos recunchos da nosa terra, producen riqueza, son vitais para a vida e fan que Galicia sexa coñecida como “O País dos mil ríos”. Os ecosistemas acuáticos continentais, ríos, lagos, humedais, son elementos fundamentais do noso territorio, acollen servizos esenciais para o ser humano: auga para a vida, para o lecer e para os usos económicos, regulación da formación e fertilidade do solo, articulación da paisaxe, fonte de inspiración cultural e relixiosa.

O uso intensivo que o ser humano fixo destes ecosistemas—canalizando, encorando, alterando a súa forma e o seu funcionamento, extraendo auga sen control, verquendo todo tipo de refugallos, verquendo augas sen depurar—, degradou os ecosistemas pondo en perigo a súa capacidade de seguir prestándonos estes servizos. Detectadas as eivas a Unión Europea aprobou no ano 2000 a “Directiva Marco da Auga”, pasando dunha visión produtivista ao que ten que ser unha xestión de sustentabilidade do recurso hídrico, nacía unha “Nova Cultura da Auga” unha nova relación dos humanos cos ecosistemas fluviais, pasando dun enfoque de dominación da natureza cara unha visión de convivencia co medio.

Directivas da Unión Europea e a lexislación que as desenvolve en Galicia, incúmprense reiteradamente non facendo fronte aos problemas de perda da calidade da auga, da degradación dos ecosistemas acuáticos, da contaminación das fontes de subministro…Urxe realizar unha xestión avanzada dos sistemas de saneamento e drenaxe urbano, é imprescindible minimizar os impactos das augas residuais nos ecosistemas naturais, mais tamén resulta necesario incorporar novas formas de xestión, aplicar as normativas e facer cumprir a lexislación, fomentar a participación cidadá mediante consellos consultivos e órganos de participación pública.

Barbaña, Támega, Limia, Miño, Sil, Loñoá, Arnoia, Arenteiro, Avia…teñen que deixar de ser noticia por vertidos de todo tipo de contaminantes, débese de rematar coa impunidade con que actúan os delincuentes medioambientais. Todos e todas somos culpables, aínda que ben é certo que uns máis ca outros, neste senso as administracións públicas (alcaldes, fiscalía, confederacións hidrográficas, Xunta de Galicia) teñen demostrada unha total incompetencia, insensibilidade e incomprensible deixadez de funcións…

Hoxe, 10 de xullo de 2018, comeza nos xulgados de Ourense a causa pola contaminación que provocou a morte de toda a fauna piscícola no Barbaña no ano 2009, hoxe tamén presentamos a enésima denuncia por vertidos de augas sen depurar no mesmo río (das máis de 75 denuncias realizadas pola Plataforma Cidadá Ríos Limpos, máis de 30 son do Río Barbaña).

Lembrar que este xuízo celebrase grazas a persistencia e vontade de tres asociacións veciñais (San Breixo de Seixalbo, Ponte Noalla e Asociación Barbaña) coa colaboración de Ríos Limpos, grazas a eles as denuncias non quedaron sen resposta, personándose e poñendo cartos para que se seguira investigando e se buscaran os responsables que atentan contra o patrimonio natural de todos e todas.

Por todo elo, insistimos:

_ Pedir o cese inmediato do responsable da Confederación Hidrográfica Miño-Sil pola súa incompetente e nefasta xestión, por permitir unha depuración insuficiente, por permitir un aproveitamento hidráulico abusivo, (máis de 50 encoros e máis de 1000 autorizacións de vertido aos ríos), polo seu desleixo, polo fomento e construción de obras inútiles e prexudiciais (canles, paseos fluviais, plans de control de vertidos obsoletos, Proxecto “LIFE Regenera Limia”…).

_ Denunciar o estado dos recursos hídricos do conxunto da provincia, nos últimos anos un progresivo e galopante empeoramento da Bacía do Miño Sil, do Limia e do Douro. Fracaso da xestión da auga nunha provincia que ten entre os seus reclamos a súa riqueza termal e a calidade das súas augas.

_ Esixir a tódolos estamentos sociais, políticos, veciñais e cidadanía en xeral a axuda para a axeitada protección e a denuncia de tódolos estragos que soportan os ecosistemas fluviais.

_ “Quen contamina paga, quen destrúe ten que recuperar o estragado” esiximos que se remate coa impunidade coa que actúan os delincuentes medioambientais, están comentendo un crime contra a natureza, contra todos e todas nós. (Confederacións Hidrográficas, forzas e corpos de seguridade, axentes medioambientais, fiscalía) Hai medios técnicos, materiais e humanos para rematar con esta insultante impunidade.

Un dos obxectivos do Desenvolvemento Sustentable da Axenda 2030 FAO/ONU e ” Garantir a dispoñibilidade da auga, a súa xestión sustentable e o saneamento integral da mesma”.

Outra política de xestión dos recursos hídricos non só é posible se non que é imprescindible para garantir a nosa vida, a vida das vindeiras xeracións.

Entre todos e todas podemos e debemos acadar que se faga unha xestión sustentable dos ecosistemas fluviais, todos e todas podemos lograr uns ríos con vida e uns ríos limpos.

Preséntase a plataforma Casalonga Limpa de Residuos

Dende o momento que se coñece a solicitude dun informe de compatibilidade urbanística no concello de Teo para a instalación dunha planta de residuos de dimensións espectaculares (ata 90.000 toneladas anuais de lodos), as casas da contorna e as inmediacións da N-550 vense tapizadas con centos de pancartas rexeitando a súa instalación.

Naceu a plataforma Casalonga Limpa de Residuos fai pouco máis dun mes e dende os seus inicios non parou a súa actividade organizativa e reivindicativa.

O habitual sería presentarse formalmente e logo iniciar a actividade pero no caso desta plataforma non puido ser así pola tremenda preocupación que alarmaba á veciñanza. Necesitaban demostrarlle a Toysal xa, a empresa responsable da planta de residuos, que non querían os seus cheiros pestilentes nin os seus lodos e augas contaminadas pegadas as súas casas e que ían facer todo o posible para evitalo.

Máis de 400 persoas asociadas e demáis veciñanza está convocada para este xoves 12 á presentación formal da plataforma.

As actividades feitas pola plataforma nun mes indican o gran nivel de mobilización da veciñanza:

  • Rexeitamento da instalación da planta de residuos. Pancartas colgadas nas casas que non paran de aumentar. Máis de 400 persoas asociadas e máis de 1200 camisetas vendidas, a parte dos miles de sinaturas recollidas.
  • Andaina reivindicativa do 17 de xuño. Máis de 2000 persoas uníronse nesta convocatoria sin precedentes no concello. Saíndo de sete lugares do entorno do monte de Casalonga, confluíuse na carballeira de Cornide e rematouse a andaina na canteira de Carballal onde Toysal quere instalar “a súa planta de merda” como lle chama a veciñanza.

  • Entrevista coa dirección xeral e tecnic@s de medio ambiente.

  • Comunicación permanente co goberno municipal e as organizacións políticas do concello constatando o rexeitamento de todas elas a este Proxecto.

  • Contactos coas corporaciós municipais dos concellos limítrofes (Ames, Rois, Brión, Padrón, Santiago).Todos eles aprobaron mocións de rexeitamento a esta planta de residuos por unanimidade de todos os grupos. Compostela debatirao no próximo pleno.

  • Participación no acto “Micro aberto. Problemas medioambiental da contorna” deunos a oportunidade de sentarnos con outras plataformas e ter unha visión de conxunto. A necesidade dunha mesa permanente de analise e debate, donde se valore dun xeito máis amplo as políticas medioambientais e de ordenación do territorio que afectan a temas tan sensibles como a minería ou a xestión de residuos.

  • Charla informativa para a veciñanza sobre o proxecto da planta de residuos o 9 de xullo na Casa da Cultura do Milladoiro en colaboración co concello de Ames.

Tras esta actividade incesante a plataforma fai un parón para xuntar as persoas asociadas e demáis veciñanza este xoves 12 ás 20.30 no restaurante San Martiño. O obxectivo desta asamblea é dar a coñecer o traballo da plataforma e mellorar a organización e as súas accións escoitando as aportacións das persoas alí presentes. Dende a plataforma anímase á asistencia de toda a cidadanía que se sinta afectada pola instalación desta planta de residuos ou que necesite máis información sobre as consecuencias da súa instalación na Casalonga.

A Xunta quere manter a mesma política forestal dos últimos anos, ignorando ao sector, favorecendo as grandes empresas madeireiras e a ENCE e rebaixando o valor do monte galego destinándoo a producir madeira de baixa calidade. Esto é o que se pode entender tras a publicación a finais da pasada semana do Plan Forestal por parte do goberno.

Davide Rodríguez e Antón Sánchez, deputados de En Marea, reclamaron unha vez máis que este novo plan da Xunta sexa debatido no Parlamento para que se poidan escoitar as voces da oposición e dos sectores forestais ignorados polo Partido Popular.  Neste sentido, é importante lembrar que a comisión sobre os incendios non rematou pero o plan forestal xa está publicado no DOGA.

Davide Rodríguez explicou como desde hai meses “distintas asociacións do monte e do sector forestal de Galicia tentaron entrar en contacto coa Xunta de Galicia para manter unha actitude de colaboración e xerar o maio valor posible para a sociedade galega”, pero o PP evitou sistematicamente falar con eles. “Esta revisión do plan forestal non foi quen de aproveitar as oportunidades e responder de forma eficaz aos retos que presentaba o plan anterior”, Sinalou o deputado.

Isto é así porque, segundo o deputado de En Marea por Ourense, “a Xunta non aproveitou ningunha das aportacións que se fixeron desde os colectivos forestais e do monte, as asociacións ecoloxistas ou o sindicatos agrarios, comunidade de montes e acaba de publicar un plan forestal que é continuista e unilateral”. “A única dirección deste plan son as grandes empresas madeireiras e ENCE”, afirmou Davide Rodríguez”.

Por este motivo, pola falta de consultas aos sectores implicados na xestión do monte “este plan contén carencias importantes, entre elas a de pór en marcha un grupo de traballo consultivo que fixera un seguemento da redacción do plan”. Tampouco quixo a Xunta recopilar a información sobre a situación actual do monte nin as formas precisas de xestionalo e “non se pode xestionar o que non temos e agora mesmo non temos un inventario forestal e polo tanto non se pode sacar un plan forestal para xestionar o que non sabes que posúes”.

Para En Marea é tremendamente irresponsable aprobar “un documento desta transcendencia sen darse ningunha das circunstancias antes descritas agás que a aprobación deste plan sexa un obxectivo final en si mesmo para favorecer ás grandes empresas madeireiras”. Considera Davide Rodríguez que un Plan forestal debe ser unha “ferramenta fundamental na xestión do monte, debe aportar equilibro territorial, ten que aportar biodiversidade, ten que formentar a industria de primeira e segunda transformación que fixe poboación no rural dando recurso económico ata que o plan sexa unha chave estratéxica do noso país”.

O deputado Antón Sánchez García explicou que repasando o grado de incumprimento do anterior plan forestal, que é do ano 1992 “xa chegaría para que se asumisen as responsabilidades políticas, en concreto as o máximo responsable da política forestal en Galicia, Tomás Fernández Couto, que polo tanto é responsable do incumprimento xeralizado de todas as indicacións do plan forestal”. Entre os exemplos deste incumprimento está a “distribución de especies, cunha eucaliptización disparada, cun 18% máis de eucalipto en 25 anos cando a previsión era para corenta anos”. Tamén se incumpriu o traballo na xestión da propiedade “cando se prometeron xestión conxunta en propiedades moi fragmentadas e cando se tirou abaixo a fórmula das UXFOR aprobada polo bipartito, e aínda así só se formalización cinco sociedades de formento forestal para a xestión conxunta, que só sumaron 749 hectáreas”. Todo isto en oito anos de xestión, “un absoluto fracaso”.

Sánchez sinalou que o plan presentaba numerosas eivas e era claro que o goberno galego non quería “cambiar o modelo, segue apostando por incrementar a superficie de eucalipto e segue apostando polos cultivos de baixo valor”. A Xunta aposta polos cultivos enerxéticos para a produción de biomasa para o servizo das grandes empresas, “un modelo insotible, que non crea emprego e que falsea os datos de CO2”. Para Sánchez as previsións sobre a produción para enerxía “si se cumprirán porque esta é a verdadeira aposta do PP, a produción de cultivos enerxéticos que non son os que conveñen a este país, só lles conveñen as empresas madeireiras”.

A Plataforma de Afectados Polo Vertedoiro de Santiago de Compostela-Miramontes, na súa calidade de Plataforma en defensa do medio ambiente e da saúde das persoas, quere denunciar publicamente o desastre ambiental que se ven producindo no río Tambre durante as dúas últimas semanas.

O día 22 de xuño uns veciños da zona observaron a aparición de gran cantidade de peixes mortos (sobre todo escalos e troitas) no río Tambre ao seu paso por Ponte Albar. Ademais o río presentaba unha tonalidade moi escura, con escuma e desprendía mal cheiro. Membros da Plataforma avisaron de inmediato ao 112 e ao Seprona, que se presentaron na zona, ademais de técnicos de PCV que tomaron mostras. Os investigadores situaron a orixe do problema entre Chaian e a Ponte Albar.

Días despois os socorristas de Tapia confirman que tamén apareceron peixes mortos durante ese mesmo fin de semana nas augas do Tambre ao seu paso pola praia fluvial e incluso chegaron a prohibir o baño durante un tempo ata que as autoridades pertinentes levantaron o veto.

O sábado 7 de xullo, os socorristas de Tapia víronse de novo obrigados a restrinxir o baño na praia fluvial pola aparición de peixes mortos, prohibición que se mantén durante o domingo. Repítese a situación do día 22 de xuño e, unha vez máis, o Tambre no seu transcurso por Ponte Albar presenta escuma, cor moi escura e un cheiro nauseabundo, polo que se volve a alertar ás autoridades.

A Plataforma e a veciñanza en xeral de Grixoa e Fecha, ademais dos socorristas da praia fluvial de Tapia, queremos manifestar a nosa indignación e preocupación pola alta mortaldade de peixes con orixe aínda indeterminada. Sorpréndenos a escasa difusión que o feito está a ter nos medios de comunicación pese á súa gravidade e reiteración no tempo, e cremos que esta situación de alarma medioambiental require da intervención urxente das distintas administracións.

A Plataforma solicita ás autoridades competentes unha investigación rápida e eficaz, pois estase causando un dano grave ao medio ambiente e expoñendo a un posible perigo a saúde das persoas. Recordamos que, no percorrido do Tambre cara a ría de Noia, varias poboacións se abastecen das súas augas, aparte de utilizarse tamén para fins recreativos. Por isto, consideramos que as propias administracións deberían alertar da situación nos medios de comunicación en caso de perigo pois, ademais de Tapia, existen numerosos puntos de baño e ocio acuático non vixiados que poden estar sendo utilizados por nenos e maiores nesta época estival.

Aldea Viva denuncia que a administración intentou tapar a desfeita dos propietarios da mina de Touro cunha inversión de diñeiro público no Portapego A contaminación do río Portapego non pasa desapercibida para calquera que pase polas rúas de Fonte Díaz (Touro).

A escasos 50 metros da coñecida discoteca Dona Dana discorre este regato que leva as súas augas ó río Lañas, afluente do Ulla. Chama fortemente a atención a cor roxiza que presenta, orixinada pola oxidación dos sulfuros procedentes da mina, e a falta de vida reflexada nas herbas queimadas polas augas ácedas nas beiras do río. Isto non ten nada de novo dada a xa coñecida situación medioambiental do municipio provocada polas labores extractivas e a falta de control da administración. O que resulta escandaloso é a cantidade de diñeiro público que se gastou en supostamente solucionar esta situación sen resultado ningún.

Foron diversos os estudos e proxectos que se deseñaron, coa execución de varias obras todas tan infrutuosas como custosas, e sempre pagadas con diñeiro público: dende un proxecto da Deputación Provincial para suposto “saneamento e recuperación do río”, fondos europeos a través de GDR-Ulla-Tambre para suposta “recuperación ambiental, e eliminación de depósitos de metais pesados” até investimentos da Consellería de Medio Rural. En total máis de 300.000 euros gastados nun ridículo treito de trescentos metros de río no núcleo urbano de Fonte Diaz; isto é mil euros de diñeiro público por cada metro, sen mellora algunha.

O CONCELLO DE TOURO GASTA MÁIS DE 20000 EUROS ANUAIS EN RETIRAR OS LODOS PROCEDENTES DA MINA

A herdanza envelenada da antiga mina de cobre de Touro non só deixou importantes danos medioambientais senón tamén económicos. O goberno popular de Ignacio Codesido gastou o ano pasado 24.500 euros na limpeza da rede de saneamento por mor dos continuos colapsos que xeran os lodos e outros materiais procedentes da mina, tal e como anuncia o alcalde na revista municipal.

Estes gastos deberían ser asumidos pola empresa propietaria dos terreos, Explotaciones Gallegas S.L, e non con cargo ó erario público, algo que só se entende dende a suposta connivencia que existe entre a promotora da mina e o alcalde de Touro. Finalmente a asociación medioambiental Aldea Viva considera que o emprego de diñeiro público para tentar paliar os estragos ambientais deixados polas actividades extractivas privadas acaba sendo a norma no noso país; onde, quen contamina NON paga.

O vindeiro 10 de Xullo do 2018 iníciase no Xulgado de Ourense o xuizo pola causa de contaminación do Rio Barbaña no 2009. Aquel acontecemento que provocou gran alarma social e a morte de toda a fauna piscícola do rio vai ser xulgado despois de 9 anos de espera. Xuizo que se leva adiante grazas a persintencia e vontade de tres asociacións veciñais (San Breixo de Seixalvo, Ponte Noalla e Asociación Barbaña) de Ourense que non permitiron que as denuncias quedaran sen resposta e se personaron, poñendo cartos do seu patrimonio, para que se seguira investigando e se buscaran responsables.

Estas asociacións, xunto coa Plataforma Rios Limpos, van a levar adiante unha serie de accións, para que con motivo deste xuizo, se visualizase o malestar e o desacordo da sociedade de Ourense coa xestión e administración da vixiancia e coidados das nosas concas fluviais.

Levamos dende o ano 2009 presentando máis de 75 denuncias ante as Administraciónes competentes por verquidos nas augas da nosa provincia, 30 delas son do Barbaña, pero tamén as hai do Limia, do Támega, do Loña, do Arnoia y do Miño.

A pesar de todo elo non so non se lle da solucións senón que podemos decir que estamos ainda peor que naquela época.

Como mostra:
-Os 5.000 litros de aceite verquidos recentemente ao Rio Barbaña e que levan tres semanas tentando limpar. A esto engadir que non ten pasado mes que no se detecte un novo verquido ou atentado ecolóxico e os outros ríos da nosa provincia.
-O Támega totalmente enlodado durante as últimas semanas
-O encoro das Conchas envenenado de cianobacterias

Por todo elo, acordamos:
• Pedir o cese inmediato do responsable da Confederación Hidrográfica pola súa incompetente e nefasta xestión ao longo do seu mandato por permitir unha depuración insuficinte,un aproveitamento hidráulico abusivo ( máis de 50 encoros) e mías de 1000 autorizacions de verquidos), o despilfarro industrial e agro-gandeiro da auga e a construcción de infraestructuras innecesarias e perxudiciais (canles, paseos fluviais, planes de control de verquidos obsoletos e inútiles..)
• Denunciar que o Estado dos recursos hídricos, das concas hidrográficas e en definitiva da auga da nosa provincia mostra un progresivo e galopante empeoramento e son un desgraciado exemplo do fracaso dunha xestión que di que somos unha provincia lider no Turismo Termal e na Auga
Facer un chamamento a todolos estamentos sociais, políticos e veciñais a manifestar e solicitar a modificación da devandita política de xestión
• Exixir que se faga Xustiza, que se persiga e condene a os contaminadores e  os responsables de que os verquidos contaminantes non cheguen a nosas augas porque estáse a cometer un crimen contra a natureza, contra nos mesmos.
• A cidadanía non pode permanecer pasiva e calada ante tanto desastre. Pedimos que o próximo día 10 a xente acuda as portas do Xulgado para darlle voz e visibilidade as nosas augas, a verdedeira savia da nosa Terra, e berrar BASTA XA!!!!!!

Este sitio web utiliza cookies para que usted tenga la mejor experiencia de usuario. Si continúa navegando está dando su consentimiento para la aceptación de las mencionadas cookies y la aceptación de nuestra política de cookies, pinche el enlace para mayor información.plugin cookies

ACEPTAR
Aviso de cookies