SUNDAY 24 FEBRUARY 2019

Amigos da Terra en colaboración co grupo local Vergasta e a MVMC e O Tourón continua coas accións de rexeneración das zonas afectadas polos incendios forestais no monte comunal de Tourón (Melón) que están levando a cabo dende o outono do ano pasado. Durante as semanas pasadas estiveron convivindo no mesmo monte dous grupos Scouts, AEIG Rudyard Kipling e AEIG Itaca, procedentes de Barcelona con máis de 40 rapaces e rapazas entre 14 e 17 anos. Agora acaban de incorporarse un novo grupo de Scouts AEIG Maspons i Anglasell  procedentes de Cataluña que estarán nos montes de Tourón (Melón) dende o 25 de xullo ata o 1 de agosto.

Os traballos que se van a levarán a cabo nesta ultima semana de xullo serán a eliminación de vexetación que compita cas árbores frondosas autóctonas plantadas nos anteriores meses, preparación para a rega das mesmas en época de seca, erradicación de plantas invasoras como mimosas ou eucaliptos, eliminación de material vexetal queimado, elaboración de bombas de sementes de gramíneas para contribuír a rexenerar os solos nus, entre outras.

Con estas actuacións, ademais da recuperación de zonas forestais arrasadas polos lumes, búscase a sensibilización e mobilización social que impulse os cambios nas políticas forestais necesarios para evitar que no futuro o risco e o alcance dos incendios forestais segan sendo un problema perpetuo no noso país.

Os traballos levaranse a cabo polas mañás de luns a sábado entre as 10.00 e as 13:00 h aproximadamente.

Non a substitución da rede de vixilancia fixa dos montes por cámaras

Nos últimos anos pechouse de xeito progresivo a metade dunha rede de cámaras fixa constituída por torretas de vixilancia. A vixilancia é o primeiro paso na extinción de incendios forestais, xa que a rapidez á hora de detectar o fogo é a base do éxito.

Os Vixilantes son os primeiros profesionais forestais en divisar o incendio. Nun breve período, deben ser capaces de sintetizar e transmitir, de xeito claro e conciso, o que está a ocorrer nun determinado momento, para conseguir unha rápida e eficaz extinción.

É necesario un maior investimento na prevención e loita contra os incendios forestais, sobre todo no que atangue a recursos humanos e técnicos. Por esta razón, valora moito avances como a instalación de 88 cámaras de vixilancia, repartidas en 44 centros, que permitirán recoller imaxes en tempo real.

CCOO denuncia o desmantelamento das redes fixas de vixilancia que, como se indicou, foron reducidas á metade nun prazo de trece anos. No ano 2005, os datos recollidos no Infoga (actual Pladiga) indicaban que Galicia contaba con 293 vixilantes e 82 puntos de vixilancia fixa: as provincias de Ourense e Pontevedra tiñan 21 cada unha e A Coruña e Lugo, 20. Porén, para este ano só prevé que haxa 173 vixilantes e 44 puntos de vixilancia: 14 na provincia de Lugo, 12 en Ourense, 8 en Pontevedra e 8 na Coruña.

Desde CCOO tamén manifestan a súa preocupación ante algúns aspectos que a Xunta aínda non aclarou. Particularmente, pregúntanse onde se situarán as pantallas de visualización das imaxes tomadas polas cámaras, que persoal estará ao seu cargo e que control xudicial terán. CCOO tamén quere saber se esas persoas serán empregados ou empregadas públicas ou, pola contra, haberá unha nova subcontratación de servizos púlbicos a empresas privadas.

Por último, CCOO insta «unha vez máis» a Consellaría do Medio Rural a abrir unha mesa de diálogo social, con presenza dos partidos políticos, sindicatos, industria forestal, propietarios e colectivos medioambientais, para chegar a «pacto de país» polo monte galego.

Segundo o sindicato, cómpre unha «estratexia compartida» de divulgación, prevención, loita, investigación e concienciación social que permita erradicar a lacra dos incendios, que arrasa o «ouro verde de Galicia». Para Comisións Obreiras, a «política dos parches» non vai atallar «un problema que cada vez é máis sistémico».

Amigos da Terra en colaboración co grupo local Vergasta e a MVMC e O Tourón ten previsto continuar coas accións de rexeneración das zonas afectadas polos incendios forestais no monte comunal de Tourón (Melón) que están levando a cabo dende o outono do ano pasado. Dende o pasado martes 17 e ata o vindeiro martes 24 de xullo, estarán convivindo no mesmo monte dous grupos Scouts, AEIG Rudyard Kipling e AEIG Itaca, procedentes de Barcelona con máis de 40 rapaces e rapazas entre 14 e 17 anos. Posteriormente dende o 25 de xullo ata o 1 de agosto tomará o relevo o grupo AEIG Maspons i Anglasell con 15 rapaces e rapazas entre 11 e 13 anos. A súa presenza responde ao chamamento de colaboración que levaron a cabo estes grupos coñecedores das terribles consecuencias da vaga de incendios que tivo lugar en Galicia en outubro do ano pasado.

Os traballos que se van a levarán a cabo nesta ultima quincena de xullo serán a eliminación de vexetación que compita cas árbores frondosas autóctonas plantadas nos anteriores meses, preparación para a rega das mesmas en época de seca, erradicación de plantas invasoras como mimosas ou eucaliptos, eliminación de material vexetal queimado, elaboración de bombas de sementes de gramíneas para contribuír a rexenerar os solos nus, entre outras.

Con estas actuacións, ademais da recuperación de zonas forestais arrasadas polos lumes, búscase a sensibilización e mobilización social que impulse os cambios nas políticas forestais necesarios para evitar que no futuro o risco e o alcance dos incendios forestais segan sendo un problema perpetuo no noso país.

Os traballos levaranse a cabo polas mañás de luns a sábado entre as 10.00 e as 13:00 h aproximadamente.

A Xunta de Galicia ten que aprobar coa máxima urxencia as Directrices da Paisaxe e critica o inaceptable atraso que acumula a posta en marcha dunhas normas esenciais á hora de fixar un marco garantista que protexa o medio ambiente do expolio empresarial. A pesar de que a creación destas directrices xa se contemplaba na Lei da Paisaxe de 2008, a día de hoxe continúan sen desenvolverse; nunha inaceptable mostra do desleixo do goberno galego coa protección dos recursos naturais; pero tamén de connivencia con proxectos eólicos ou mineiros, tramitados pola contra pola vía de urxencia e sen ter en conta o seu impacto.

A demora das Directrices da Paisaxe é a coartada perfecta para que se aproben parques eólicos sen un marco esixente de protección da paisaxe e sen o nivel de esixencia maior ao que obrigarían” esas normas. Explícao o vicevoceiro de En Marea e portavoz nacional de Anova, Antón Sánchez, lembra que dende finais de 2017 atópanse en trámite 21 proxectos eólicos que afectarían a 30 concellos galegos.

A aprobación das Directrices da Paisaxe aportaría maiores garantías ambientais ante a implantación de proxectos en trámite que, polas súas características e sen o necesario control, xeran preocupación. Como o impulsado por unha empresa de capital saudí entre Ordes e Vilasantar. Un parque eólico que suporía a instalación de xeadores de máis de 150 metros de altura con aspas de 67 metros a tan só 500 metros de vivendas, “co que iso significa en termos de ruído, saúde, ou ocupación de superficie agraria para gandeiría”. Ou a instalación que se tramita en Laxe; “un parque eólico e unha liña de evacuación de alta tensión que será altamente visible en máis do 75% dunha zona considerada como un observatorio paisaxístico, e que afecta a tres comercas de alto valor paisaxístico”

As Directrices da Paisaxe, comprometidas polo propio Núñez Feijóo para 2017 (cando xa acumulaban, cabe destacar, un atraso de 9 anos) supoñen “unhas garantías que se foron co vento das eólicas. E para mostra as alegacións que no seu día fixeron Gas Natural Fenosa ou a Asociación Eólica Galega, que cargaban contra o borrador inicial desas directrices reclamando que non fosen retroactivas, e que non tivesen efecto nos terreos incluídos no Plan Sectoral Eólico de Galicia”.

Mentres as Directrices da Paisaxe continúan paralizadas, seguen adiante as tramitación de proxectos empresariais que, sen o debido control, poden ter un impacto altamente negativo no entorno. “Os trámites eólicos seguen adiante, todos axudados por unha Lei de Fomento de Iniciativas Empresarias, ou Lei de Depredación, que se aprobou en cambio en tan só tres meses. Unha lei feita cun trámite totalmente pirata para impedir un debate sosegado da sociedade e todas as forzas políticas”, explica Sánchez.

En Marea denuncia o contraste que supón a urxencia con que o goberno do Partido Popular na Xunta de Galicia aprobou esa norma depredadora coa “demora e o bloqueo” das Directrices da Paisaxe. Unhas liñas que permitirían avanzar na senda da economía socialmente máis xusta pola que aposta En Marea.

Desde finais de 2017, hai en trámite 21 novos proxectos de parques eólicos declarados de interese. Unha declaración que, na práctica, significa a reducción á metade dos seus tempos de tramitación. “Algo que dificulta enormemente a participación e defensa dos intereses da cidadanía”, tal e como apunta o vicevoceiro de En Marea, que lembra que o número de concellos afectados por estes novos proxectos, nos que a posibilidade de presentar alegacións é prácticamente nula, se eleva ata 30.

Aposta por un desenvolvemento socialmente xusto e repectuoso co entorno

Así as cousas, Antón Sánchez critica a xestión medioambiental dunha Xunta de Galicia que deixa os recursos naturais e paisaxísticos e o territorio galego a expensas das necesidades de grandes empresas e fondos boitre sen esixir garantías. “En vez dunha axenda verde, a Xunta ten unha axenda negra de medio ambiente. Consente as políticas de destrución e gasta máis en legalizar desfeitas que en prevención”, afirma o vicevoceiro de En Marea, que denuncia o modelo  “desfasado de expolio miope e torpe” da administración galega e, máis concretamente, do departamento que dirixe Beatriz Mato.

Contra esa carta branca da Xunta ao interese puramente económico, En Marea aposta por un modelo no que a paisaxe e o medio ambiente sexan os valores sobre os que se cimente o desenvolvemento futuro e a creación de riqueza. “A señora Mato é unha conselleira cómplice das agresións ambientais destas empresas. Está sendo pasiva, cando non connivente, no desenvolvemento duns parques que deben ter un desenvolvemento socialmente máis xusto, tratando que xerar riqueza e crear tecido económico no rural e non para grandes fondos boitre, e con todas as garantías ambientais e paisaxísticas”. Un modelo económico baseado na xustiza social e nas garantías ambientais e paisaxísticas, que non pode desligarse dos proxectos eólicos, igual que dos mineiros.

Así as cousas, Antón Sánchez insta á aprobación das Directrices da Paisaxe e critica a xestión ambiental do departamento de Beatriz Mato, “máis preocupada en remover calquera obstáculo ambiental para a actividade das empresas e en agochar as consecuencias das desfeitas ambientais que en protexe o medio ambiente”.

Polémica planta de residuos en Casalonga

A portavoz de Medio Ambiente do Grupo Socialista, Patricia Vilán, reclamoulle hoxe á Xunta que rexeite o proxecto do Grupo Toysal para construír unha planta de tratamento de residuos para producir biogás en Casalonga –Teo-. A responsable socialista presentou unha pregunta oral na que lembrou que a Xunta ten que realizar unha Declaración Ambiental Integrada sobre este proxecto.

Vilán advertiu que tanto a Lei do Solo de Galicia como o Plan de Xestión de Residuos resultan dan unha reposta “tan ambigua que da a posibilidade das dúas opcións” para construír a planta en suelo rústico e nunha zona con moita poboación. Advertiu que a resposta “non só depende do Concello” senón tamén da Consellería de Medio Ambiente.

Os socialistas galegos alertaron da preocupación dos veciños e veciñas do lugar polos problemas medioambientais e sociais dunha infraestrutura que, no mesmo proxecto, recoñece a instalación dunha balsa de 5.000 metros cúbicos con posible afectación aos ríos Sar e Tinto. Tamén advirte de ruídos e vibracións polo tránsito de vehículos, emisión de gases contaminantes e a xeración de residuos que contaminen os suelos e acuíferos.

Advertiu da imprecisión do informe á hora de explicar a resposta a estes problemas, aludindo a “diversas tecnoloxías punteiras” sen precisar e, engade, admite como “imposible” elaborar un plan de restauración detallado pola incapacidade de avaliar a evolución das condicións socioeconómicas de Casalonga.

A Xunta debe axudar a Barreiros no financiamento da nova Edar

O parlamentario socialista Luis Álvarez presentou hoxe unha pregunta oral no Pleno do Parlamento para reclamarlle á Xunta que axude ao Concello de Barreiros a financiar unha nova Edar en Barreiros. Álvarez preguntoulle á Xunta “que lle pasa co alcalde de Barreiros”, do PP, cando si que están a realizar unha infraestrutura semellante no Concello de Foz, tamén gobernado polo PP.

O responsable socialista lembra que malia que a depuración das augas residuais é competencia dos concellos, requiren axudas para a execución e financiamento das Edares porque se trata de investimentos inabarcables para as finanzas municipais, tal e como determina, dixo, a propia web de Augas de Galicia.

Álvarez lembra que a situación do Concello está a ser preocupante, pois a actual depuradora só ten capacidade para tratar as augas residuais de 500 veciños, e Augas abriulle xa 6 expedientes ao Concello, tal e como lle informaron ao Grupo Socialista en resposta a unha pregunta por escrito.

Nin idea

O parlamentario socialista reclamou a colaboración do goberno galego logo de constatar que o alcalde do Concello afirmara, despois dunha entrevista co presidente da Xunta no pasado mes de setembro, non ter “nin idea” do proxecto.

Daquela a conclusión, lembra, fora que a Xunta tiña o proxecto feito e estamos mirando que se faga, dixo Álvarez en alusión ás palabras do alcalde, nunha acttiude que cualificou como de “resignación bíblica diante do que semella un castigo divino”.

Este sitio web utiliza cookies para que usted tenga la mejor experiencia de usuario. Si continúa navegando está dando su consentimiento para la aceptación de las mencionadas cookies y la aceptación de nuestra política de cookies, pinche el enlace para mayor información.plugin cookies

ACEPTAR
Aviso de cookies