SATURDAY 20 APRIL 2019

Apicultores e científicos piden que a Xunta asuma a xestión da velutina

Apicultores e científicos celebraron unha reunión en Santiago na que informaban que trasladarían á Xunta unha posición común coa que pretendían sustentar unha demanda por encima de todo: o apoio á investigación contra a avespa velutina.

A plataforma Stop Velutina, o sector apícola e os científicos que estudan esta especie invasora cumpriron onte ese compromiso e presentaron á Xunta esa proposta consensuada na que demandan unha liña de financiamento para esta invasión que consideran praga e axudas ao sector para que poida facer fronte á protección das colmeas.

O avispón asiático avanza cada ano de forma imparable e a súa erradicación é imposible. Os apicultores cren que a investigación é indispensable para mellorar os sistemas de loita e «atopar novas ferramentas máis eficaces e selectivas».

O problema debe ser abordado de forma transversal, «implicando a todo ou aparello administrativo a nivel autonómico, estatal e europeo», e no caso de Galicia opinan que debería ser directamente a Presidencia da Xunta a que se encargue de xestionar a loita contra a expansión da velutina, pois «afecta a toda a sociedade galega, pon en perigo a saúde pública, é unha ameaza para o medio ambiente e prexudica directamente o sector primario».

De momento son as consellerías de Medio Ambiente e de Medio Rural as que se ocupan diso, así que a elas dúas dirixíronse. Á primeira cunha proposta concreta dirixida á investigación. Á segunda, para pedir axudas para o sector da produción de mel, o máis afectado pola avespa asiática.

En relación a problemática de abastecemento e almacenamento da auga na cidade de Vigo e contorna, Amigos da Terra ven de presentar ante as diferentes administracións implicadas (Concello de Vigo, Xunta de Galicia y Ministerio para la Transición Ecológica) unha serie de propostas de actuación que consideramos deberían aplicarse antes de expor outras medidas máis complexas, custosas e cun considerable impacto ambiental como transvasamentos ou novos encoros.

Desde Amigos da Terra consideramos que a aplicación das mesmas, cunha estimación prudente dos seus resultados, conseguiríase un aumento na capacidade de auga embalsada e no uso eficiente da mesma que moi probablemente faría innecesaria a medio prazo a construción de novas infraestruturas. Estas propostas poderían aplicarse ademais de maneira inmediata. Outro dato que sometemos a considerar é o aforro de custos económicos e ecolóxicos. Estas medidas resultarían considerablemente máis baratas e sen apenas impacto ambiental relevante e, ademais, de aplicación e resultados inmediatos.

Sobre o sistema de tarifas: Pasar do actual pago por tramos ao pago por consumo real.

Segundo o instituto galego de estatística IGE, o instituto nacional de estatística INE e a Organización de Consumidores e Usuarios (OCU) sinalásese que o sistema de tarifas do servizo de auga na cidade de Vigo é a que máis incentiva ao malgasto da mesma. O propio pleno do Concello de Vigo aprobou, por unanimidade, o cambio de devanditas tarifas para establecer o pago por consumo real. Un cambio de sistema de tarifas, aplicando o que se utiliza na práctica totalidade das cidades, implicaría un sensible aforro de auga, unha auténtica concienciación cidadá, e conseiguintemente un sensible aumento das reservas de auga.

Sobre os encoros de abastecemento: Aumentar a súa capacidade actual.

O principal encoro de subministración de auga a Vigo e o resto de Concellos da súa contorna, Eiras, conta cunha capacidade nominal de almacenamento de 22 hectómetros (21 hectómetros útiles). Sobre esta capacidade nominal establécense as previsións e posibles plans de continxencias, pero ese dato oficial non é o dato real. Eiras acumula máis de trinta anos de achegue de lodos e áridos e materiais de arrastre (especialmente marcados tamén polos procesos erosivos dunha conca fluvial na que os incendios son recorrentes). Recuperar a súa capacidade real de almacenamento, e mesmo incrementala de forma sensible poderá facerse cun dobre procedemento de dragado: das súas marxes desde terra e desde embarcación en toda a superficie da súa conca. Este proceso ten dous inconvenientes perfectamente corrixibles. Por unha banda o dragado inevitablemente produce lodos en suspensión durante os traballos que aumentan a turbidez da auga e dificultan a súa potabilización Afortunadamente a comarca de Vigo conta cunha segunda presa de abastecemento (Zamáns) que, aínda que de menor capacidade, permitiría garantir a subministración ata que os lodos en suspensión de Eiras volvesen sedimentarse. Unha vez completada esta actuación en Eiras podería facerse a mesma neste segundo encoro de Zamáns. O segundo problema consiste en dar un tratamento adecuado e ecoloxicamente responsable aos lodos que se extraerían de ambas as presas. Lamentablemente non se necesita afastarse moito da zona de extracción pois, como sinalabamos, atopámonos en zonas de incendios recorrentes. O curso alto dos ríos Oitavén e Zamáns, e consecuentemente os seus lodos de achegue ás presas, carecen de contaminación química nin compostos orgánicos persistentes en cantidades relevantes. Estes lodos poderían utilizarse como substrato e fertilizante para a rexeneración dos chans incendiados. Con este procedemento obteriamos por tanto o dobre beneficio do aumento de capacidade de auga embalsada e a rexeneración de áreas incendiadas. Un cálculo prudente indicaría que as reservas de auga, con este sinxelo e económico procedemento, poderían aumentar nun 10%, o equivalente a garantir máis dun ano de subministración nas peores condicións de ausencia de precipitacións. Como medida complementaria nun futuro debería priorizarse a posibilidade, de ser necesario, do recrecemento dos encoros existentes.

Sobre a rede de distribución: Programa intensivo de renovación e control de perdas.

O último dato oficial dispoñible cifra nun punto semanal o descenso na cantidade de auga embalsada na presa de Eiras pero desde o Concello de Vigo triplican ese dato oficial asegurando un descenso de entre tres e catro puntos semanais. Si realmente estase conseguindo un aforro significativo no consumo (o Concello cífrao nun 4´5% ) a baixa pluviosidade, aínda que con maiores precipitacións que no mesmo período do ano pasado cando se decretou a prealerta por seca, non explica por si soa este vertixinoso descenso nas reservas. O INE cifra nun 30% a media das perdas de auga derivadas das deficiencias nas redes de distribución. A hemeroteca dispoñible abunda en exemplos recentes de inundacións frecuentes nas rúas da cidade por rotura de tubaxes. Moitas obras de reparación en devanditas redes. Descoñecemos o efecto concreto na porcentaxe de minimización de perda de auga nas redes de distribución, aínda que a maioría porcentual dos fondos destinados a esta renovación das redes destínanse a actuacións complementarias de renovación de beirarrúas, firmes de estradas e sobre todo ornamentación e mobiliario urbano. Consideramos que a prioridade debería ser fundamentalmente a renovación das redes de saneamento (aínda con moitos quilómetros de tubaxes de fibrocemento) e a esa prioridade deberían destinarse os fondos da concesionaria correspondendo o resto de gasto ornamental das actuacións ao Concello.

Sobre as medidas concretas de aforro por parte do Concello: eliminar os baldeos e as fontes ornamentais de ciclo aberto e adoptar outras medidas.

Os propios traballadores da concesionaria da auga de Vigo pedían tomar medidas (xa en plena alerta por seca o pasado outono) para reducir o malgaste que significaba arroxar diariamente 1.500.000 litros de auga. Xa no ano 2009, cun consumo de 1.000.000 de litros diarios entón (en menos dunha década os baldeos incrementaron en 500.000 litros de auga o seu consumo) solicitaban polo menos evitalos en caso de choivas torrenciais. Consideramos que os baldeos nas rúas son incompatibles cun consumo responsable da auga. Non se trata só de reducilos en situación de prealerta por seca ou suspendelos en situación de alerta, máxime cando os mesmos realízanse con auga potabilizada e clorada da rede de abastecemento para o consumo humano. Existen alternativas suficientes (auga procedente da estación depuradora, tanques de tormenta de almacenamento etc) que se podería destinar a esa finalidade. As billas de auga para baldeo deberían substituírse polos modelos que incrementan a presión de saída reducindo o consumo. Os sistemas de rega manual e automatizado dos xardíns urbanos debe programarse de forma eficiente, evitando a rega de xardíns nas horas centrais do día (especialmente nas xornadas de máis calor) que implica un desperdicio do 40% da auga utilizada. A instalación por parte do Concello de Vigo de fontes ornamentais na cidade aumentou considerablemente estes últimos anos sexan de ciclo aberto ou pechado (e moi especialmente no primeiro caso) consideramos incompatible cun consumo responsable da auga seguir engadindo estes elementos ornamentais á decoración urbana. Como mínimo as fontes ornamentais de ciclo aberto deberían ser desconectadas da rede de subministración. Paralelamente todas as instalacións públicas deberían contar con sistemas eficientes de aforro de auga (perlizadores nas billas e todos eles con temporizador, cisternas de dobre descarga).

Sobre actuar contra as causas e non só nos efectos: Medidas exemplares contra o cambio climático

O Concello de Vigo e o seu alcalde, que presidiu durante anos a Rede Española de Cidades polo Clima e que mesmo acolleu algunhas das reunións da mesma coñece perfectamente que a seca é un dos efectos do cambio climático, e coñece igualmente cales son as súas causas. O Concello de Vigo debería ser exemplar tamén na loita contra as causas. E así chegamos ás luces do Nadal. Afirma o alcalde de Vigo que o consumo da iluminación ornamental será irrelevante aínda que este anuncio coincide coa noticia do prezo da electricidade en máximos históricos. Facer o cálculo do prezo quilowatt/hora multiplicado por ese nove millóns de luces é sinxelo (e a cantidade non é precisamente pequena) pero para o tema que nos ocupa aplicaremos outro indicador: a súa incidencia no cambio climático, porqué este indicador? Porque aquí chegamos á relación que diciamos ao principio: o cambio climático é o argumento de fondo que desde o Concello utilízase para esixir medidas contra a seca. Entre o 40% e 65% da electricidade que consumimos en Vigo, e a porcentaxe aumenta precisamente en función da seca, procede das centrais térmicas de carbón segundo despréndese do informe de oficio realizado pola oficina do valedor do cidadán do Concello de Vigo e a Universidade de Vigo, as maiores responsables a nivel autonómico da emisión de gases de invernadoiro que provocan ese cambio climático do que uno dos seus efectos, é xustamente a seca. O malgasto enerxético derivado deste tipo de actuacións (sumadas ao resto de contribucións de Vigo á emisión directa e indirecta de gases de invernadoiro) contribuirá sensiblemente a incrementar as causas do problema que simultaneamente pretendemos mitigar, nos seus efectos con medidas de urxencia.

Caudal ecolóxico do río Oitavén: Revisión á alza.

O río Oitavén, que abastece a presa de Eiras, conserva aínda, a pesar da construción no seu día de dita presa, uns valores ecolóxicos relevantes e en moitos casos únicos no contexto fluvial da Provincia. O seu caudal ecolóxico efectivamente debería ser analizado para a súa actualización engadindo o factor climático e a súa incidencia na menor pluviosidade. Concretamente, ao contrario do que propón o Concello de Vigo, desde Amigos da Terra consideramos que devandito caudal ecolóxico debería revisarse á alza, nunca diminuírse.

Mañá martes 23 de outubro terá lugar o primeiro acto público da rede de plataformas compostela-ulla-tambre. charla-coloquio no pazo do faramello a partir das 20.30.

Na rolda de prensa de hoxe, a rede de plataformas presentouse e deu a coñecer a súa liña de traballo e os obxectivos comúns.

Diante das diversas agresións que se están a producir nesta contorna xeográfica pola falta de planificación, control e sentido de pais, a Rede de Plataformas emprende unha acción común encamiñada a pór de manifesto esta situación. O obxectivo é facer partícipe á cidadanía e ás institucións dos graves problemas que afectan á contorna de Compostela e das cuncas do Tambre e o Ulla.

Neste acto as diferentes plataformas que integran a Rede exporán polo miúdo a súa peculiar problemática e a interacción que se dá entre todas. Acompañarán a exposición de imaxes e vídeos que axudarán a entender a dimensión dos problemas medioambientais dos que están a falar.

Por este motivo, fan un chamamento a toda a sociedade civil: partidos políticos, asociacións ecolóxicas veciñais, plataformas medioambientais, persoas individuais para que asistan á charla-colcoquio e saiban ata que punto é vital coñecer esta realidade.

Nace a rede de plataformas Compostella-Ulla-Tambre

A Rede de plataformas pretende combater conxuntamente as agresións ao medio natural no entorno de Santiago e nas cuncas do Ulla e o Tambre.

A Rede aglutina á plataforma veciñal contra a mina de Touro-O Pino, a defensa do Sar, a loita dos afectados polo vertedoiro de Miramontes, a mobilización contra o vertedoiro de Lesta, a Plataforma en contra da instalación dunha empresa de residuos industriais na Casalonga, a preocupación pola contaminación da destilería de Rois, a repercusión nos concellos de Mesía e Frades pola actividade mineira de ERIMSA e a oposición ao megaparque eólico de Ordes.

O vindeiro luns 22 de outubro terá lugar a rolda de prensa de presentación da Rede de Plataformas de Compostela Ulla-Tambre, que centrará a súa actividade na defensa do espazo natural que conforman as cuncas dos ríos Ulla e Tambre, gravemente ameazado por diferentes proxectos empresariais que afectarían potencialmente a saúde dunha poboación que supera os 400.000 habitantes repartidos en 51 concellos.

Á Rede adhírense as diferentes plataformas que foron xurdindo nos últimos tempos na comarca de Compostela coa vocación de xuntar forzas contra a tentativa de numerosas empresas de facerse cos recursos naturais da zona botando man da desprotección que supón a nova Lei de fomento de implantación de iniciativas empresarias, o Plan de Xestión de Residuos Industriais de Galicia e da tolerancia da administración autonómica, eludindo o control real das actividades autorizadas.

Amigos da Terra denuncia o arboricidio na estrada OU-536

A estrada OU-536 está xestionada pola Consellería de Infraestruturas e Vivenda (Xunta de Galicia). Esta estrada comunica a capitalidade provincial coa Ribeira Sacra e coas Terras de Trives-Caldelas, unha das máis bonitas da provincia polo seu trazado e polas formacións arbóreas que se atopan no seu percorrido. Tanto na Derrasa (Pereiro de Aguiar) como a a altura do Pinto (Esgos) hai árbores centenarias de grandes dimensións (carballos, plátanos, freixos, nogueiras, choupos…) árbores que non supoñen ningún risco para a seguridade vial e que forma un harmonioso conxunto de alto valor patrimonial, estético e paisaxístico (lembramos que estamos na estrada de entrada a Ribeira Sacra e ao Macizo Central Ourensá) polo que e preciso protexer e realizar os coidados precisos ao arborado existente tal e como se fai nos países do conxunto da Unión Europea.

Nestes días, avisados por veciños/veciñas e usuarios da OU-536 pódese observar que tanto na Derrasa (Pereiro de Aguiar) como no Pinto (Esgos) están cortando polo pé as árbores existentes (traballo realizado pola empresa pública da Xunta SEAGA e unha empresa madeireira ourensá). Árbores de alto valor patrimonial, paisaxístico, etnográfico…Medidas dun dos exemplares xa cortados polo pé (un plátano de sombra con máis de 30 metros de altura, 126 centímetros de diámetro e uns 80 anos de idade en moi bo estado de saúde e situado detrás da valla de protección da estrada, árbore que estaba a entrada da aldea do Pinto).

Xa cortaron ata o día de hoxe (15 de outubro de 2018) 20 choupos e 4 plátanos de sombra, todos eles exemplares únicos, de grandes dimensións e bo porte, ningunha das árbores supuña risco para a seguridade polo que a súa corta polo pé non ten xustificación. Tamén se observan danos nas árbores lindeiras ás cortadas e estragos en paredes de pedra.

Tendo en consideración o valor patrimonial e paisaxístico das árbores da estrada OU-536, tendo en consideración que estamos na entrada da Ribeira Sacra, é preciso a protección e coidado das árbores que aínda quedan, un dos poucos exemplos na provincia de Ourense de corredor arbóreo ao longo dunha estrada, un exemplo de respecto ao patrimonio arbóreo, de cultura e de sensibilidade.

Solicitamos e esiximos a protección do conxunto das árbores existentes ao longo da OU-536. Que no caso de ser preciso algunha poda das árbores se faga seguindo os criterios axeitados sinalados polos especialistas en mantemento da arborado.

Consideramos que despois das desfeitas realizadas as árbores que tanto en Ourense como en Galicia se teñen feito nos conxuntos arbóreos que ata fai ben pouco había na contorna das nosas estradas, estamos no intre de trocar de actitude e protexer os poucos exemplos que nos quedan. A OU-536 é un destes poucos exemplos que se deben conservar.

Dirixiranse escritos a Xunta de Galicia, Deputación de Ourense e aos Concellos de Pereiro de Aguiar, Esgos e aos concellos que integran a Ribeira Sacra. Non poden promover a Ribeira Sacra como Patrimonio da Humanidade pola UNESCO e sen xustificación estragar e destruír o patrimonio arbóreo que integra a este territorio único polos seus valores patrimoniais e naturais.

“Só aquel que coñece os valores das árbores sente o desexo de protexelos”

A Plataforma de Afectados Polo Vertedoiro de Santiago de Compostela – Miramontes presentou, a finais da semana pasada, unha denuncia na Fiscalía de Medio Ambiente polas irregularidades na xestión dos residuos que se está a facer na canteira de Miramontes. A partir de toda a información dispoñible, a Plataforma elaborou dous informes, un referido á planta de elaboración de tecnosolos e outro relativo ao vertedoiro, que entregaron ao Ministerio Fiscal para que valore se considera oportuno iniciar investigacións por un posible delito medioambiental.

Por outra banda, membros da  Plataforma e unha representante de Ferusa, tamén se reuniron  co subdirector xeral de Programas de Control de Riscos Ambientais para a Saúde, da Consellería de Sanidade, co fin de manifestar a preocupación da Plataforma polos posibles problemas para a saúde de traballadores e veciños que pode ocasionar (na actualidade e no futuro) a xestión dos residuos que se fai no Complexo Ambiental. O risco para a saúde pode vir por varias vías: os vertidos e escorregas procedentes da planta de elaboración de tecnosolos están poñendo en perigo a calidade das augas e dos solos e, por outra banda, a emisión de gases do vertedoiro, cuxa intensidade está aumentando co paso do tempo a xulgar polos continuos e insoportables cheiros, tamén inflúe na calidade do aire que respira a poboación máis próxima ao Complexo.

O subdirector entendeu a preocupación dos veciños e comprometeuse a estudar o caso, comezando por solicitar información a todos os organismos implicados: Dirección Xeral de Calidade Ambiental e Cambio Climático, Augas de Galicia, Concello de Santiago…

Seguindo coa axenda prevista, este mesmo martes hai concertada unha reunión co alcalde Martiño Noriega e o concelleiro Xan Duro, na que se tratarán as novidades respecto á problemática de Miramontes e se debaterán os seguintes pasos a dar.

Este sitio web utiliza cookies para que usted tenga la mejor experiencia de usuario. Si continúa navegando está dando su consentimiento para la aceptación de las mencionadas cookies y la aceptación de nuestra política de cookies, pinche el enlace para mayor información.plugin cookies

ACEPTAR
Aviso de cookies