Victoria Portas. Experta en Seguridade social. Comisión legal COESPE e


En xaneiro de 2018, a pensión media das mulleres foi de 794,46 euros ao mes, mentres que a dos homes alcanzou os 1.244,69 euros. É dicir, existe unha diferenza de 450 euros ao mes, o que supón unha brecha de xénero do 36%.

Segundo o Movemento pola Defensa das Pensións Públicas (Modepen) “FENDA DE XÉNERO: A POBREZA TEN CARA DE MULLER”, máis de 1,5 millóns de mulleres perciben pensións por baixo de 500 euros.

A configuración do sistema de pensións español, centrado en ser contributivo, no canto de aliviar as desigualdades de xénero no mercado laboral, perpetúaas, ao penalizar gravemente ás persoas que coticen menos anos e por menos importe.

Menor salario, máis temporalidade, permisos, excedencias, por maternidade ou outros coidados, inserción máis tardía ao mercado laboral nun rango de idade de mulleres, traballos mergullados…etc, afectan de modo directo ao tempo de cotización, a unha menor contía da pensión.

As últimas reformas do sistema acentuaron esta brecha de xénero, agravándoa considerablemente por diferentes cuestións. Desde 1985 o período de cotización foise ampliando, primeiro 2 anos, logo 8, logo 15 e coa última reforma é necesario para conseguir unha pensión de xubilación íntegra uns 38 anos de cotización, se a isto engadímoslle que no 2022 o cálculo da base reguladora incrementarase ata os 25 anos, o aumento na penalización das lagoas de cotización e a aplicación do Índice de Revalorización, non só perpetúa dita brecha senón que a agudiza . E todo iso pendente da entrada en vigor do Factor de Sustentabilidade, que prexudicará e moito as pensións máis baixas.

Aínda que, este agravamento da desigualdade tentouse compensar concedendo períodos cotizados por fillas/vos e por coidado de dependentes, estes cambios son irrisorios en comparación coa perda das cotizacións. Doutra banda, nada pode compensar ás mulleres que nunca tiveron criaturas nin pensan telas pero que tamén comparten o letreiro “menos dispoñible para o emprego” e que levará na súa fronte durante toda a súa vida fértil mentres continúe este sistema.

Na actualidade un millón de mulleres de máis de 65 anos carecen de pensión e viven das migallas das pensións dos seus maridos, isto tamén é violencia, VIOLENCIA ECONÓMICA.

Todos os recortes perpetrados contra dereitos adquiridos, que tiveron como consecuencia o empobrecimiento xeneralizado, fixéronse parar salvar ao sistema financeiro. Desde a Administración pública enriqueceuse a empresas privadas ao aprobar leis laborais que as beneficiaron. Se a mal chamada crise provocou problemas ás mulleres con máis virulencia. Mulleres pobres, anciás e viúvas padecen pobreza diaria e non poden acometer gastos de necesidades básicas.

Recoñecer a contribución que realizan as mulleres no desenvolvemento da sociedade e no coidado da familia.

Esiximos a plena igualdade de xénero na conquista dos seus dereitos sociais.