Victoria Portas. Experta en Seguridade social. Comisión legal COESPE e
Javier F. Ferrero. Director de Contrainformación e Nueva Revolución. Codirector de Encontro


A protección social trata de axudar a facer fronte a unha serie de riscos como a perda do posto de traballo ou da capacidade de gañar diñeiro por causas como a invalidez ou a vellez. O obxectivo desta protección é axudar á poboación para atenuar e poder facer fronte a estes riscos tentando que manteñan un nivel de vida digno.

A Seguridade Social é o principal sistema de protección social do Estado. A súa finalidade é garantir unhas prestacións sociais para facer fronte a determinadas continxencias que poden situar á persoa (e a quen dependa del/dela) en situación de necesidade. As normas que rexen os sistemas de protección social en España son iguais para todas as persoas, con todo cando entramos a analizar como están protexidas as persoas fronte a situacións de desemprego, xubilación, exclusión social, invalidez, etc.

Segundo se indica no informe do Movemento pola Defensa das Pensións Públicas (Modepen) “FENDA DE XÉNERO: A POBREZA TEN CARA DE MULLER”, no 2017 foron beneficiarias de prestacións por desemprego unhas 52 % mulleres, cunha contía media de prestación inferior nun 15 % á dos homes, e sempre por baixo dos 800€.

Tanto para os homes como para as mulleres, a calidade das prestacións deteriorouse ao longo do período de crise, pero no caso das mulleres o deterioro foi maior. O 41 % dos homes con prestacións son beneficiarios de prestacións contributivas (de maior contía que as asistenciais e con cotizacións á seguridade social), fronte ao 39 % das mulleres en 2017.

O informe de Modepen indica que a taxa media de cobertura fronte ao desemprego foi do 56,2 %. A diferenza entre a cobertura de homes e mulleres é de 10 puntos porcentuais, cunha menor protección das mulleres fronte ao desemprego, sendo, ademais, as maiores perceptoras de prestacións asistenciais (54 %).

O que determina o dereito a unha prestación contributiva ou a unha prestación asistencial é o salario que percibía o traballador mentres tiña emprego, que servirá para calcular a base reguladora da prestación. Como se desprende dos datos, a brecha salarial que soportan as mulleres lévana por por riba aos longo de toda a súa vida laboral con prestacións tamén precarizadas.

Tras a reforma da protección por desemprego, no ano 2012, a redución da contía da prestación en función das horas traballadas viuse reducida, dando lugar a contías dos subsidios que en moitos casos non cobre nin as necesidades mínimas. Segundo o texto de Modepen, un 68 % das mulleres soporta a parcialidad laboral e a parcialidad nas prestacións, levándoas á máxima precariedade.

Non só débese adecuar as xornadas completas á conciliación da vida laboral e familiar, senón que ademais é necesario que a contía dos subsidios non se vexa reducida debido á parcialidade do traballo