No Sistema que compartimos, baseado nun capitalismo sostido polo consumo, as mulleres representan unha mercadoría máis. Esta sociedade patriarcal e machista visualiza ás mulleres como obxectos e non suxeitos, quítalle os dos seus dereitos, converténdoa en branco fácil de dominación e violencia por parte dos homes.

Hoxe en día, o gran elemento facilitador das violencias de xénero é a negación da súa existencia como práctica normalizada. A violencia de xénero é inherente á nosa organización social, por tanto, entendemos por violencia de xénero o sistema de dominación patriarcal que é base e xustificación de todas as expresións de violencia de xénero.

A violencia doméstica é o tipo de violencia de xénero máis coñecida e instalada no imaxinario social. É a que se desenvolve ao interior da parella e maniféstase en violencia física, psíquica ou emocional e sexual.

Para a desarticulación das violencias de xénero faise fundamental desprazar a nosa crítica desde a violencia en si cara á estruturación xeneralizada, xerárquica e discriminatoria da sociedade en que vivimos.

Segundo se indica no informe do Movemento pola Defensa das Pensións Públicas (Modepen) “FENDA DE XÉNERO: A POBREZA TEN CARA DE MULLER”, a reforma das pensións exacerba a desigualdade e a , potenciando a violencia de xénero por estas razóns:

  • Porque non parte da desigual realidade.
  • Non integra unha análise feminista que sinale a existencia de roles sexistas, obvia que hai unha desigual repartición e xerarquización do mundo produtivo e o reprodutivo, e non atende ás diferenzas entre homes e mulleres dentro do mundo produtivo.
  • Parte da asentada concepción patriarcal do mundo e do traballo, entendendo a este exclusivamente como unha das súas formas: o emprego, e deixando fose toda outra serie de traballos, como son os coidados.
  • Porque é así unha lei de e para o “home branco rico”.
  • É unha lexislación androcéntrica, que toma ao home como modelo universal e reforza a ficción de igualdade, facendo crer que é indistinto falar de homes e mulleres, ocultando que unhas e outros non vivimos unha idéntica realidade.
  • Os particularismos son necesarios, é indispensable falar das condicións de vida das mulleres, e dentro destas habería que sinalar as diferenzas entre as da clase dominante, as novas, as inmigrantes, as que viven en fogares mono-marentais… ou as maiores e as do mundo rural.

Respecto a a Violencia de Xénero, o informe de fai constar que:

1/ Queremos unha vida sen violencias e vivir sen medo a ser asasinadas, violadas, explotadas, discriminadas, acosadas, perseguidas, etc. por pretender vivir como mulleres libres. Urxe erradicar estas violencias para poder elixir a vida que queremos vivir como persoas.

2/ Unha maior protección e máis eficiente ás vítimas- nenos e nenas, mulleres novas e maiores- por parte dos Concellos e das CCAA. A administración máis próxima á vida da cidadanía é o Concello. Por iso consideramos inapelable a súa implicación en dar amparo, apoio ás vítimas da violencia de xénero, polas súas situacións límites de angustia e vulnerabilidade, moitas Asociacións e ONG cumpren con estas persoas de maneira extraordinaria, de forma voluntaria e escasos recursos.

Os gobernos municipais e autonómicos deben cumprir cos programas que anuncian, dando resposta nos ámbitos psicolóxico, de seguridade e económico ás vítimas da violencia de xénero, cuxo número non deixa de aumentar.

O fin do patriarcado, e con él, a violencia de xénero, é un traballo en conxunto pola liberación de ambos os sexos, para que o xénero non sexa condicionante nin nos indique como ser sen poder elixir libremente.

É unha tarefa de concientización, de desnaturalizar prácticas e de construción doutras novas, de novas relacións máis humanas e igualitarias, equitativas sen ningún tipo de discriminación ou explotación. Necesitamos avanzar como sociedade, é imperativo acabar co patriarcado, e as propostas de Modepen son un primeiro paso para iso.


Outros artigos da serie “A pobreza ten cara de muller”:

A pobreza ten cara de muller: A desigualdade no mercado laboral

A pobreza ten cara de muller: As tarefas domésticas

A pobreza ten cara de muller: Servizo doméstico

A pobreza ten cara de muller: Impacto da fenda de xénero sobre a protección social