SUNDAY 24 MARCH 2019

Archivos por Mes: agosto 2018

El Ayuntamiento de Cabana promociona el patrimonio en la zona más amenazada por el proyecto eólico Mouriños

Alto da Fernandiña.

Si el plan eólico de Naturgy llega a salir adelante, las únicas Perseidas que podrán observarse en próximas ediciones de la “Ruta das Estrelas” desde el Alto de A Fernandiña serán un conjunto de gigantescos aerogeneradores que triplican la altura de la Torre de Hércules de A Coruña. 

Parece una broma pesada que los afines al alcalde del PP en Cabana José Muíño pretendan imponer su gestión como basada en la protección del patrimonio cultural cuando este proyecto eólico, para el que el regidor ha dado todos los permisos, puede afectar sin remedio a dos bienes arqueológicos catalogados de primer orden, como son el Castelo de Borneiro y la Mámoa del Pico de Sinde.

Debido a la importancia de los yacimientos, GA15014003 (perteneciente a la Edad del Hierro con posterior ocupación medieval) y GA15014046 (Neolítico), aún teniendo en cuenta el correspondiente balizado, el pretendido control de los movimientos de tierras e incluso la hipotética inspección de los perfiles de las zanjas abiertas para las líneas de interconexión subterráneas, hay un inevitable impacto derivado del establecimiento de las vías de acceso una vez finalizadas, que es el incremento de accesibilidad para el común del público y el consiguiente tránsito de vehículos a motor, algo que en el caso de la Mámoa del Pico de Sinde es especialmente preocupante.

La comparativa de alturas entre los aerogeneneradores que plantea Naturgy hace ver cuál es el verdadero impacto del proyecto eólico.

A esto hay que sumar el impacto de la línea de evacuación eléctrica del otro parque eólico que Naturgy que llega desde Laxe, pues la promotora ha reconocido en la documentación ambiental presentada a consulta pública que el tendido será “altamente visible” en más de 75% del trazado desde el Alto da Fernandiña, y afectará a tres comarcas de alto valor paisajístico (Costa da Morte, Terra de Soneira y Bergantiños) comprendidas dentro del Gran Área Paisajística de “Chairas e Fosas Occidentais”.

Teniendo en cuenta además el hormigonado del acceso inferior al Castro de Borneiro permitido sin mayores problemas por el consistorio y la utilización interesada que una y otra vez se repite en el Dolmen de Dombate, origen del recorrido, más que una “Ruta das Estrelas” en defensa del patrimonio natural y cultural, la propuesta municipal más bien parece haberse convertido en una “ruta estrellada”.

Ourense en Común pide facilitar ao turismo o uso das bicicletas municipais

Ourense en Común defenderá en setembro unha moción coa que solicitará ao goberno unha “maior atención ás necesidades do turista que chega a Ourense, especialmente no tocante á mobilidade  e aos desprazamentos aos puntos de interese para o visitante”.

    En palabras do voceiro do grupo, Martiño Xosé Vázquez, “se de verdade se quere fomentar unha mobilidade máis sostible en detrimento do vehículo privado, no verán sería axeitado ampliar a cobertura do transporte público facilitar o acceso a espazos de atracción turística”.

    Ás críticas ao transporte público, engaden tamén o periplo que supón para o turista optar a facer uso do servizo de bicicletas municipais. “Só poden tramitalo en horario de oficina e perdendo media mañá en diferentes dependencias do Concello”, xa que “nin as propias estacións de bicis nin a Oficina de Turismo facilitan o trámite”.

    Que o turista que chega a Ourense poida “desprenderse do coche e coñecer unha cidade pequena como a nosa de perto e dun xeito sustentable, é unha quimera a día de hoxe”, apuntan desde o grupo.

    Con estas valoracións, o grupo pedirá no pleno de setembro un maior compromiso e mimo“ co turismo, algo que dín é “outra das áreas abandonadas” por este goberno, que perpetúa a parálise con “servizos totalmente paralizados”, poñendo como exemplo que “un verán máis o camping de Untes está pechado, seguimos sen área de autocaravanas, as concesións das cafeterías de Outariz ou o Parque Miño sen sacar a concurso, e un longo etcetera de desinterese e desleixo ao que Jesús Vázquez e o seu equipo nos teñen acostumadas”.

CIG denuncia que educación modificou o cadro de persoal de Infantil e Primaria, eliminando 58 empregos e 54 aulas

A federación de Ensino da CIG vén de denuncia a Consellaría de Educación, “verdadeiro exemplo de falta de transparencia e ausencia de negociación” executa unha modificación dos cadros de persoal do corpo de mestres/as sen previa negociación coas organizacións sindicais. A medida, que implica contar para o curso 2018/19 con 54 aulas menos das que existen neste final de curso, “supón un novo recorte do persoal docente (58 empregos en total) na dilatada política do PP de reducir o número de profesionais do ensino público”.

Dende a CIG-Ensino censuran que de novo a Consellaría impón estes recortes sen que exista un mínimo contraste nin negociacións no seo da mesa sectorial. “Padecemos unha Administración que vive instalada na soberbia e no desprezo ao profesorado e que impón unilateralmente cambios de relevancia como modificar os cadros de persoal dos centros sen nin sequera ouvir previamente á representación sindical”.

A supresión de unidades educativas afecta especialmente ás provincias da Coruña e Pontevedra, nas que se pechan tanto aulas creadas oficialmente -e que, por tanto, figuraban nos catálogos a efectos da súa cobertura con docentes definitivos- como aulas habilitadas (aquelas que se abriron nos últimos anos e que agora se pechan sen que nunca foran cubertas definitivamente).

O peche destas aulas leva consigo a perda de 58 postos de traballo, que afecta especialmente a docentes das especialidades de Infantil e Primaria. “A cifra de eliminación de postos docentes elévase a 85 se temos en conta as especialidades de EI, EP, Inglés, Francés , Música e Educación Física; só a creación de novos postos en especialidades como PT, AL ou Orientación (27 en total) permite reducir a cifra final de recortes”, rematan.

En Marea presenta o seu proxecto de Lei para configurar un verdadeiro sistema de rendas mínimas no noso país

A deputada de En Marea, Paula Vázquez Verao, presentou o proxecto de Lei que o seu grupo defenderá no vindeiro período de sesións no Parlamento de Galicia para configurar un verdadeiro sistema de rendas mínimas no noso país, “porque precisamos un novo sistema galego de protección social, que sexa verdadeiramente eficaz e inclusivo”. A deputada de En Marea denunciou que actualmente “a RISGA non é máis que un parche”. “Catro anos e medio despois da súa entrada en vigor, a RISGA maniféstase totalmente insuficiente e ineficaz, pola súa escasa cobertura e ínfima contía, a descoordinación interadministrativa, a falta de coordinación efectiva entre servizos sociais e de emprego, a excesiva burocracia, arbitrariedade e opacidade na xestión, a incompatibilidade con outras prestacións de baixa contía ou os duros requisitos para o acceso á mesma” afirmou Vázquez Verao. De feito en 2017, a RISGA só cubriu ao 2 por cento da poboación en risco de pobreza(o 0,38 por cento da poboación galega) e esta prestación deixaba fóra ao colectivo de persoas migrantes en situación de irregularidade administrativa. Ademais, Galicia ten ante unha das rendas mínimas de inserción de menor contía e cobertura do Estado.

Os obxectivos principais polos cales se aprobaba a Lei 10/2013 – favorecer a inserción laboral – tampouco non foron acadados na medida en que non se desenvolveron os tramos de inserción e transición ao emprego, á espera dun Decreto regulador que, debendo ter sido publicado nos seis meses posteriores á entrada en vigor da lei, a data de agosto de 2018 aínda está en tramitación. “Máis de catro anos despois, a Xunta saca en agosto o proxecto de Decreto, con 15 días hábiles de alegacións, para evitar a contestación social. O Decreto non resolve as principais eivas da RISGA” denunciou. Isto nun contexto de aumento da pobreza e a desigualdade, que se consolida en Galicia, tal como amosa a última Memoria do Consello Económico e Social de Galicia.

En 2017, segundo datos do Consello Económico e Social, os efectos do crecemento da economía a nivel macro, dende 2014, aínda non se fan notar na gran bolsa de persoas en risco de pobreza e exclusión do noso país, especialmente entre as mulleres, os fogares con menores a cargo, a infancia e a mocidade. Así, Galicia configúrase como unha “anomalía do norte” peninsular, cun nivel de risco de pobreza inferior á media estatal pero superior ao entorno no que nos emprazamos. A taxa de risco de pobreza, seguindo o indicador AROPE, en 2017, situábase no 22,6 por cento, o que supón unhas 612.085 persoas.

Coa crise, aumentou o número de fogares sen ningunha persoa perceptora de ingresos, non tendo diminuído o suficiente dende 2015, sendo aínda 34.700 os fogares nesta situación en 2017, ou cunha soa persoa perceptora de ingresos (464.700 vivendas en 2017). O contexto é a caída da poboación activa, de xeito que no 31,7 por cento dos fogares galegos ningunha persoa ten a condición de activa. Ademais, entre os fogares con poboación activa, o 9 por cento dos mesmos ten a todas as persoas en paro. Detrás desta realidade atópase, como salientou Paula Vázquez Verao, a elevada precariedade laboral no País, que fan que o salario medio e as pensións sexan dos máis baixos do Estado.

Así, a crise consolidou novos perfís de pobreza, ter emprego non garante a inclusión social (hai un 15 por cento de pobreza laboral) e os sistemas de protección social tradicionais, vinculados ao emprego, non funcionan. “Os sistemas de protección social do Estado español non son suficientes, hai un debilitamento dos dispositivos tradicionais de protección social e as rendas mínimas non chegan á poboación que as precisa” alertou Verao. A nova realidade da pobreza, marcada pola altísima precariedade laboral e o afondamento das desigualdades sociais,impón a necesidade dun novo modelo de renda que permita verdadeiramente a inclusión social de todas as persoas que o precisan, tamén a aquelas persoas e familias empobrecidas que non se atopen nunha situación de exclusión.

PROPOSTA DE EN MAREA: Unha prestación garantida de dereito subxectivo

A proposta de Renda Social Galega que fai En Marea pretende dar resposta a esta nova realidade da pobreza. O obxectivo é concretar o dereito a unha prestación social de natureza económica e percepción periódica que se configura como unha prestación garantida de dereito subxectivo, vinculada á carencia de rendas, para acadar a promoción da persoa e o seu empoderamento, superando as condicións que a levaron a precisar a prestación. Este dereito será estendido non só ás persoas en inclusión social, senón tamén para persoas e unidades de convivencia empobrecidas, considerando como tal aquelas cuxo nivel de ingresos non acade o 60 por cento da renda media dispoñible familiar.

A proposta de En Marea establece un sistema de renda mínima garantida, en dúas grandes modalidades, compatibles con outras prestacións e rendas. Por unha parte, unha prestación garantida, non condicionada, sen requisito de cumprimento do plan de inclusión social/laboral, destinada a persoas en situación de necesidade; doutra banda, unha prestación complementaria de activación e inserción social, condicionada ao compromiso de seguimento dun plan de inclusión social ou de inserción laboral.

Constátase a insuficiencia dos fondos de inclusión social en Galiza no contexto de gran precariedade laboral e altos índices de pobreza: 0,1 por cento do PIB fronte o 0,4 por cento do PIB e fronte o ideal 2 por cento do PIB. “Falamos dunha cantidade de recursos inxente, si, máis de 1.200 millóns de euros (o Orzamento da Xunta é de 9.371 millóns de euros en 2018). Contrastan os 180 millóns que, en conxunto, a Xunta di dedicar ás funcións de Inclusión Social moi por debaixo da media europea, cos xuros da débeda que ocupan uns 1.200 millóns de euros en 2018.

Ademais, a caída do Orzamento da Xunta de 2009, dende o 18,4 por cento do PIB, ata o 14.8 por cento do PIB en 2018 supón que “a Xunta renuncia a exercer a súa capacidade de redistribución da riqueza, un recorte acumulado que se pode cuantificar en 2.275 millóns de euros”.

“Un sistema ben deseñado de rendas mínimas, que debe ocupar en torno a  un 2 por cento do PIB no investimento público, ten efectos positivos na elevación dos salarios, pola fixación dun solo mínimo de ingresos, e na activación da demanda interna, así como, especificamente, na promoción das economías locais” explicou a deputada de En Marea.

A lei presentada por En Marea conta con disposicións finais que prevén a elaboración, en seis meses, dun mapa social galego, un cronograma de implantación da lei por fases, unha memoria económica e proxecto de elevación das contías a medio prazo e o desenvolvemento dun Decreto regulador da Renda Social Galega, en colaboración coas entidades de iniciativa social e colectivos interesados.

“Precisamos ter un mapa social, pois o Goberno non coñece a situación da exclusión social e do risco de pobreza” remarcou. Hai un estudo de 2014 sobre a pobreza infantil, encargado pola Xunta, que non publicado na súa totalidade nin actualizado, e polo que o grupo parlamentario ten preguntado obtendo da Xunta a resposta de que non existía. “Así é como frivoliza a Xunta coa dramática realidade da desigualdade e a pobreza no noso país” lamentou a deputada de En marea.

“En lugar de tentar agochar a realidade, a Xunta debe explicar como vai dotar á poboación que o precisa dunha renda mínima decente, pois falamos dun dereito a nivel europeo” concluíu Paula Vázquez Verao.

En Marea insta á Xunta e sentarse a falar de xeito urxente con sindicatos, colexios e asociacións de profesionais sanitarios para buscar solucións a grave situación de falla de persoal

A vicepresidenta do Parlamento e deputada de En Marea, Eva Solla, denunciou en rolda de prensa a falla de seriedade do Goberno da Xunta de Galicia que ante o grave problema de falla de persoal sanitario que vive o noso país continúa sen sentarse a buscar solucións urxentes. Trátase dun problema que ven provocado pola nefasta planificación por parte da Xunta e a política de non escoitar as denuncias e demandas dos propios profesionais que levan anos alertando da situación. “A consellería de sanidade e a Xunta non pode botarse agora as mans á cabeza ante a falla de persoal na sanidade pública, levamos anos denunciando esta situación e presentando propostas pero o Goberno galego non tomou ningunha medida” alegou Eva Solla.

No caso da atención primaria destacou que no último ano e medio en todas as comisións de sanidade sempre se tratou algún caso dun centro de saúde con falla de persoal. “Non hai semana que non atendamos algún centro de saúde e as súas denuncias por falla de persoal” asegurou. E pese a isto, ata xuño non se tomou nin unha soa medida e non para incrementar persoal senón para reorganizar o servizo de pediatría.

“En abril ridiculizaba a proposta de En Marea de traer persoal de fora e agora saen nos medios dicindo que se contrataría a calquera pediatra que queira traballar en Galicia. Non temos un goberno serio, non se está a buscar solucións e ven dunha planificación nefasta dos últimos 10-15 anos” lamentou a vicepresidenta do Parlamento e deputada de En Marea. Por este motivo, instou ao presidente da Xunta de Galicia, Alberto Núñez Feijóo, e o conselleiro de Sanidade, Jesús Vázquez Almuiña, a deixar de lado o período estival para “estar o pé do cañón” xa que “estamos ante un problema moi grave que atinxe á saúde dos nenos e nenas do noso país”.

Desde En Marea defenden que a Xunta non só ten que contratar persoal de fora sanitario de xeito urxente senón que tamén é preciso que modifique o tipo de contratación “para que queden” xa que na actualidade “a precariedade na sanidade é a norma”.

A deputada de En Marea destacou polo tanto que é preciso e urxente tomar medias a corto, medio e longo prazo. Para iso, instou ao Goberno galego a sentarse nunha mesa coas centrais sindicais, colexios e asociacións profesionais de médicos para entre todos buscar medidas urxentes que permitan arranxar a situación.

Pola súa banda, o grupo parlamentario de En Marea rexistrará diversas iniciativas no Parlamento de Galicia orientadas a pedir información ao Goberno pero tamén para que se tomen medidas para traer profesionais de fora de Galicia, do Estado e incluso doutros países da Unión Europea.

Este sitio web utiliza cookies para que usted tenga la mejor experiencia de usuario. Si continúa navegando está dando su consentimiento para la aceptación de las mencionadas cookies y la aceptación de nuestra política de cookies, pinche el enlace para mayor información.plugin cookies

ACEPTAR
Aviso de cookies