SUNDAY 24 FEBRUARY 2019

Archivos por Mes: mayo 2018

Abecedario para entender a vitoria do chavismo en Venezuela

O chavismo volveu gañar as eleccións en Venezuela. Son 22 de 24 eleccións celebradas en Venezuela desde o triunfo do Comandante Chávez en 1998, triunfo que inaugurou o cambio de época en América Latina.

 Nun claro exemplo de disonancia cognitiva, unha boa parte da opinión pública internacional, incluída a esquerda, non termina de entender por que se Venezuela é unha ditadura no medio dunha guerra civil se celebran eleccións en paz, sen mortos, e con resultados semellantes, en participación e apoio ao gañador, a outros procesos electorais do continente.

Imos cun breve abecedario para intentar comprender o sucedido:

C de chavismo. Este abecedario non comeza pola A, senón pola C de chavismo, que máis que un concepto teórico, é unha teoría de acción colectiva, plebea, levada á práctica. Sen o chavismo político e sociolóxico, salvaxe en palabras de Reinaldo Iturriza, non sería posíbel entender non xa a revolución bolivariana, senón a resistencia heroica aos ataques políticos, económicos e mediáticos contra un proceso, ataques que comezaron desde a vitoria de Chávez, mais que recruaron coa súa morte en 2013.

E de eleccións. Celebradas nun ambiente de total calma e tranquilidade, e garantidas por un sistema electoral que a propia Unión Europea avalou, e que o ex Presidente estadounidense Jimmy Carter considerou como “o máis seguro do mundo”. Cómpre salientar que o proceso para votar se abre mediante a marca dactilar, única, de cada persoa, que permite realizar un voto electrónico nunha máquina, que á súa vez emite un recibo, que á súa vez se introduce na urna. Polo tanto, o proceso ten 3 salvagardas que o converten en extremadamente seguro e fiábel calquera auditoría.

F de Falcón. Henry Falcón, o segundo candidato (dos 4 que había, 1 oficialista e 3 de oposición) máis votado, demostrou que se pode ser opositor, promover medidas que supoñen un regreso á doutrina do shock neoliberal, e competir electoralmente sempre que se faga de xeito democrático e non violento. Outra cousa moi distinta é que o pobo venezolano fose dar a vitoria a un candidato que defendía abertamente a dolarización da moeda.

M de Maduro. A ofensiva chavista que permitiu gañar 20 de 23 estados no país e máis de 300 alcaldías, así como as eleccións á Asemblea Constituínte, non sería posíbel sen o liderado de Nicolás Maduro. É ben lembrar que o actual Presidente venezolano non só foi un gran dirixente sindical xa desde os tempos en que Chávez daba o golpe cívico-militar de 1992, senón que ademais de Deputado, e Constituínte, foi o mellor Chanceler que tivo o ALBA, durando no seu cargo 6 anos.

G de Guerra Económica. Estas eleccións realizáronse no medio dunha hiperinflación e especulación cambiaria inducida, situación sumada á caída dos prezos do petróleo que pasaron de 120 a 20 dólares por barril en cuestión de meses, e a corrupción presente en todo goberno onde se moven cantidades millonarias en contratos públicos (desde México á Arxentina). A diferenza é que outros presidentes non resistirían nin serían reelectos, como o foi Nicolás Maduro.

O de Oposición. Estas eleccións son a derrota da oposición, con V de violenta. A oposición violenta que asasinaba persoas nas guarimbas ou as queimaba vivas por seren pobres, negras e/ou chavistas. Apostaron por unha estratexia de confrontación violenta, estratexia que foi derrotada por un pobo organizado, que castigou electoralmente o chavismo nas eleccións lexislativas de 2015, mais non avalou electoral nin politicamente a confrontación violenta e golpista.

S de Santo Domingo. Seguimos esperando que un día se fagan públicos os acordos de Santo Domingo que nunca chegaron a asinarse, e se explique á opinión pública internacional por que a oposición venezolana, despois de acordar coa delegación do goberno 6 puntos, incluída a celebración de eleccións e o recoñecemento ao resultado destas, nunca sentou a asinar e ratificar o acordo consensuado por eles mesmos.

U de United States. Así, na lingua do imperio, para entender a forma de pensar dun país que fixo do imperialismo a súa doutrina política, económica e militar; dun país que mentres se rodea de muros e expulsa migrantes, sementa de bases militares América Latina e impulsa golpes de Estado; dun país cuxo Comando Sur cre ter xurisdición sobre países que defenden a súa soberanía política, económica e territorial. O imperialismo hoxe está máis presente que nunca en Venezuela (declarada perigo para a seguridade nacional de Estados Unidos), e o obxectivo é claro: o petróleo, gas, coltán e outros recursos estratéxicos venezolanos.

Z de Zapatero. A agresión sufrida polo ex Presidente español José Luis Rodríguez Zapatero, nada sospeitoso de chavista, nun colexio electoral onde votan as clases altas de Caracas, retrata a oposición venezolana. Unha oposición con trazos fascistas, que foi derrotada politicamente, pero que aínda conta cun alto poder de lume para continuar a guerra económica e mediática.

Este pequeno abecedario vainos axudar a entender o que sucedeu o día de hoxe, onde o chavismo se impuxo con rotundidade (case 6 millóns de votos fronte aos menos de 2 obtidos por Falcón) a unha oposición dividida na táctica e estratexia a seguir. Pero toca estar vixiantes, a estratexia envolvente que vén agora pasa tanto polo non recoñecemento do resultado electoral e illamento internacional da revolución bolivariana, como por unha estratexia de desestabilización para intentar gañar mediante a violencia o que non puideron gañar nas rúas.

O goberno venezolano ten moitos defectos, como todos os gobernos do mundo, pero o pobo venezolano falou nas rúas e dado un voto de confianza a Maduro para resolver unha crise económica inducida. É claro que o chavismo ten máis apoio que o proxecto opositor que ten como obxectivo a volta ao neoliberalismo e iso é o único que debería importarnos; respectar a soberanía política, económica, territorial e popular dun pobo informado e politizado, que, aínda coa necesaria crítica e autocrítica, non quere volver ao pasado.

As actuacións da promotora da mina de Touro deixan sen auga a aldea de A Santaia

A veciñanza empregaba as augas do río Ameneiro-Lamas para regadío de cultivos e hortas e abastecemento do gando e dun lavadoiro público. Na actualidade este río está gravemente contaminado polo depósito de residuos da mina que desbordan á ribeira.

Leer más ...

O feminismo esixirá mañá en Cangas orzamentos para loitar contra a violencia de xénero

·         Trátase dunha acción apoiada por máis de 300 organizacións feministas que dará pé a mobilizacións por ducias de cidades e vilas.

·         As feministas de Cangas plantaranlle cara ao Goberno machista de Rajoy este mércores 16 de maio ás 20:30h fronte ao Concello.

Leer más ...

Aprobada por unanimidade a proposta de En Marea para acometer de xeito urxente as obras de dragado do Porto Chico en Foz

  • Na súa intervención Paula Vázquez Verao salientou que o Porto Chico, ademais da dragaxe, precisa un cambio na súa configuración.

A deputada de En Marea, Paula Vázquez Verao, presentou en comisión unha iniciativa na que se pedía á Xunta de Galicia acometer de xeito urxente as obras de dragado do Porto Chico en Foz, petición que foi aprobada por unanimidade por todos os grupos da Cámara galega. Na iniciativa sinalábase ademais a necesidade de presentar un proxecto, acompañado de datas concretas e partidas orzamentarias, para acometer melloras integrais de calado e abrigo nesta infraestrutura portuaria.

Na súa intervención Paula Vázquez Verao salientou que o Porto Chico, ademais da dragaxe, precisa un cambio na súa configuración, para mellorar as condicións de abrigo e de seguridade. A realidade do Porto Chico, ou peirao de Tupide, en Foz, que sirve de porto deportivo, orixina múltiples prexuízos, pois as embarcacións instaladas no mesmo, que pagan as correspondentes taxas polo atraque, sofren estragos durante os temporais, optando mesmo por subir a terra as lanchas ou trasladalas ao porto pesqueiro como denunciou a deputada de En Marea.

En 2016, a Xunta foi interpelada polas previsións para dragar o peirao de Tupide e a resposta foi que non tiñan intención de facelo porque ningún colectivo o solicitara. Pois ben, a Asociación A Ribeira de Foz si solicitou estas melloras e mesmo ten presentado ante a Consellería do Mar unha proposta de actuacións de mellora do Porto Chico, consistente en modificar o espigón, de xeito que, ademais, melloraría a seguridade da praia de Tupide, pois actualmente as embarcacións acceden ao porto por diante da praia, con situacións de perigo para bañistas.

O dragado está en marcha como explicou Paula Vázquez Verao pero falta cumprir o compromiso da Consellería do Mar con respecto a facer os estudos necesarios para acometer melloras integrais como pedía o grupo de En Marea a través desta iniciativa. Ademais, o grupo interesouse por se a Xunta ten prevista a dotación dalgunha praza de amarre máis nos portos de Foz neste ano 2018, a maiores das 40 previstas.

Ana Pontón arroupa a candidatura de Juventino Trigo para devolverlle a Fene un goberno honesto e con ideas

Leer más ...

Este sitio web utiliza cookies para que usted tenga la mejor experiencia de usuario. Si continúa navegando está dando su consentimiento para la aceptación de las mencionadas cookies y la aceptación de nuestra política de cookies, pinche el enlace para mayor información.plugin cookies

ACEPTAR
Aviso de cookies